اسلایدر

مطالب مرتبط:

خاطره حاج آقا قرائتی از دیدن یک دختر زیبا در اتاق رئیس!

8 اصل در انجام کارهای فرهنگی از زبان حجت‌الاسلام قرائتی

سخنان جذاب قرائتي درباره ظنّ و گمان

نامه حجت‌الاسلام قرائتی به عزاداران حسینی

ایام فتنه ۸۸ به نوعی شده بود مثل روزهای منتهی به انقلاب اسلامی. این را البته از هیچ منظری نمی گویم، الا خلق ادبیات، خلق ابیات، خلق شعار، خلق هنر و خلق تعهد. مکان همان مکان بود؛ خیابان انقلاب اسلامی. دعوا اما سر حسین بود. حسین، هم از کربلا مهم تر است و هم از عاشورا. شرف انقلاب اسلامی به «ولایت فقیه» است. ما نیز انقلابی تر از کسانی بودیم که دم از براندازی می زدند. اتفاقا قصد ما هم براندازی بود. انقلاب با دستان ملت، داشت پوست می انداخت و جوان تر می شد. دعوای آن روز ما، در خیابان انقلاب اسلامی، ناظر به بیداری اسلامی، بلکه جنبش حال حاضر مردم دنیا علیه نظام سرمایه داری بود. آن روز هم برلوسکونی های وطنی، داشتند «شکلک سرگشاده» درمی آوردند برای رای پابرهنه ها. ما زودتر از جنبش ۹۹ درصد، به جنبش ۹۹ درصد پیوستیم. ما زودتر گفتیم «مرگ بر آمریکا». روزهای فتنه، شیپور جنگ، نواخته شد تا مرد از نامرد و مرفه بی درد، متمایز شود. فرزندان خامنه ای، مثل فرزندان خمینی، یارای شان نبود سکوت. حرف نداشتند، بلکه فریاد داشتند و فریادشان را کشیدند بر سر همانان که باید. این فریاد، اما از جنس داد و بیداد مرسوم اهل سیاست نبود، ادیبانه بود. ما گلوله نداشتیم، با کلمه به «کلمه» شلیک می کردیم. ما محافظ نداشتیم، اما سران فتنه داشتند. ما «عثمان» نبودیم؛ خودمان ارزش داشتیم، نه پیراهن مان! ما اهل کوفه نبودیم و نیستیم، «علی» تنها بماند. ما این بار، «مالک» را به در خیمه معاویه رسانده ایم، بی آنکه تماشا کنیم برگشتش را. بگذار «معاریو» برای تان بگوید که خاورمیانه روی انگشت چه کسی دارد می چرخد! فتنه، روزگار ماضی بود، اما بصیرت، «مضارع استمراری» است. فتنه ۸۸ برای جبهه مقابل فتنه، ادبیات خودش را داشت، اما منتهی شدن فتنه به یوم الله ۹ دی، باعث شد که به جای «ادبیات فتنه»، سخن از «ادبیات ۹ دی» برانیم. نام دیگری که برای این ادبیات می خواهم بگذارم این است؛ «ادبیات بصیرت». اگر ادبیات بعد از کودتای ۲۸ مرداد، «ادبیات یاس» بود، اگر ادبیات بعد از ۱۵ خرداد، «ادبیات انقلاب» بود، اگر ادبیات بعد از انقلاب، «ادبیات جنگ» بود، اما «ادبیات ۹ دی» هیچ نبوده و نیست الا «ادبیات بصیرت». دنیای امروز، صورتی است از این ادبیات. خیمه قذافی جمع شد، چادر وال استریت پهن شد؛ «اشرافیت ورشکسته» شعار همه مردم دنیاست.

***

ادبیات ۹ دی، نه فقط به انقلاب اسلامی، بلکه به خود ادبیات، جان تازه ای بخشید و کلمات، بار معنایی شان ارتقا پیدا کرد. خرج کردن ادبیات برای ۹ دی، اما کار سختی بود. با رمز و راز، باید ابراز وجود می کردی و اعتراض. باید رند می بودی و زیرک. خدمتی که یوم الله ۹ دی، به ادبیات انقلاب اسلامی کرد، از همان جنس خدمت ۸ سال دفاع مقدس بود. حماسه ای رخ داده بود در چند ساعت، لیکن چند صحیفه با خود حرف داشت، و مگر سر و ته عاشورا به عنوان یوم العیار هستی، چیزی فراتر از چند ساعت بود؟! عده ای بر این باورند چکیده ۸ سال دفاع مقدس، مثلا عملیات «الی بیت المقدس» است و عده ای همین شان را برای عملیات «کربلای ۵» قائل اند. با این همه ۸ ماه دفاع مقدس بسیجیان خامنه ای در خط مقدم جنگ نرمی که بسی سخت می نمود، آینه و تجلی گاه ۸ سال دفاع مقدس شده بود. «بعضی ها» داشتند نقش «بعثی ها» را بازی می کردند. عده ای دیگر نقش بنی صدر را. برخی نقش سکوت و نعش می زدند و ستاره ها در شعاع نور ماه، نقش شهیدان را. انگار قرار بود ۸ سال، در ۸ ماه بگنجد و آیا سرعت هم چون برق و باد حوادث فتنه، جز از این منظر بود؟! به همین سیاق، همه آن ماه های پر از آه سال هشتاد و اشک، خلاصه شده اش، یوم الله ۹ دی بود.

***

۹ دی، غلبه «بیعت» بود بر «بدعت». چیرگی «ولایت» بود بر «مصلحت». فتح «ملت» بود بر «اشرافیت». بالاتر از «حجت»، «اتمام حجت» بود. در یوم الله ۹ دی، به موازات پوست انداختن انقلاب اسلامی، ادبیات غیرت هم نونوار شد. اگر برای فتنه، می شد ادبیات خرج کرد، یوم الله ۹ دی، بهترین زمان برای رفع لکنت زبان یک نسل بود. نسلی که در غروب آن چهارشنبه خوب خدا، از خود پرسید؛ چرا ما ادبیات را خرج شعارهای مان نکنیم؟! همین جرقه کافی بود که هنر اهل ولا، بی اعتنا به طعنه ها و کنایه ها، هزینه بصیرت شود. یوم الله ۹ دی، کم رویی یک نسل را علاج کرد و درون قلمش، جوهر ریخت و در ذائقه اش گوهر. یوم الله ۹ دی، آنقدر گستاخی شایسته و به جا، به یک نسل بخشید، که دیگر حتی به «هنر سیاسی» قناعت نکرد، بلکه از «هنر حکومتی» سخن راند. هنری که حکومتی بود، اما سفارش از ملت، می گرفت، نه دولت. حماسه سازان ۹ دی، حالا به صرافت هنرآفرینی افتاده بودند و یادآور حماسه سازانی شدند که باری پیش از این، در خط مقدم جبهه ها با بعثی ها می جنگیدند و هنگام مرخصی، رمان می نوشتند و مستند می ساختند و شعر می گفتند. گذشته از هنرمندان مغرض و ادیبان ساکت، هنرآفرینان ۹ دی، حتی گوی سبقت را از پیشکسوتان همچنان متعهد این رشته ربودند. می دانم که این سخن، سخن درشتی است، اما این را هم می دانم که این سخن، سخن درستی است! تعارف را کنار گذاشته بودیم. حالا ما، آری! همه ما هنرآفرینان ۹ دی، نمی خواندیم، بلکه می نوشتیم. نمی دیدیم، بلکه می ساختیم. تماشا نمی کردیم، بلکه به تماشا وامی داشتیم. بر سر دیگران حرف نمی زدیم. بر سر ما حرف می زدند. محل مناقشه بودیم. ما اما نه «حوزه هنری» داشتیم و نه «صدا و سیما». اصولا راه ما، از کوچه بن بست «اداره های جمهوری اسلامی» نمی گذشت و این همه را با کرامت، بخشیده بودیم به همان مغرضین و ساکتین، که ادعا می کردند با جمهوری اسلامی زاویه دارند و اندازه ما قبولش ندارند! ما فرزندان «اراده های انقلاب اسلامی» بودیم و اداره، حرف اراده را هرگز نمی فهمد و بالعکس. ما نمی خواستیم مردم، ما را ببینند. می خواستیم دیگران، مردم را فقط اشراف اعیان نشین نبینند. هنر ما، همان فریاد ملت بود. ما این فریاد را قاب گرفتیم و ماندگار کردیم در خیابان انقلاب. مردم، مخاطب ما نبودند، بلکه در یوم الله ۹ دی، ما میرزابنویس شعارهای قشنگ شان شدیم. مردم، معلم ما بودند. وعده ما با مادران چند شهید داده، چیزی جز تلمذ نبود. ما با حکم نیامده بودیم. ما با حکومت آمده بودیم. ما با ملت آمده بودیم. ما با ولایت آمده بودیم. ما با سفارش نیامده بودیم. همچنان که معلمان ما، یعنی مردم، با سفارش به خیابان انقلاب اسلامی نیامدند. سفارش را اداره ها می کنند که ما اصولا کاری با اداره ها نداشتیم. اداره ها نتوانستند پیش بینی کنند عظمت یوم الله ما را. مهم ترین جایی که دوربین رسانه ملی، از انعکاس حضور ملت، کم آورد، یوم الله ۹ دی بود. بگذریم که بعضا شعارهای ما را هم صلاح ندید کامل پخش کند. حق داشت؛ او کارمند اداره بود و ملت، فرزند اراده.

***

ادبیات ۹ دی، مظلومانه ترین ادبیات تاریخ سیاسی معاصر ماست. حتی «هرات» نبود که «سلمان» بخواهد. «اهل کاشان» نبود که «مسلمان» بخواهد. قبله اش گل سرخ نبود؛ خون سرخ بود. جانمازش را وسط خیابان پهن کرده بود. کاشانه علی، «قیصر» و «قمصر» نمی خواست؛ «عمار» می خواست. باید در «غزوه» می بودی، حتی اگر «قزوه» می بودی. «مولا، ویلا نداشت». مولا هنوز هم ویلا ندارد. مولا اجازه نداد «قطار اندیمشک» از ریل خارج شود. مولا اگر نبود، بعضی ها قطار اندیمشک را در ایستگاه ویلای جرج سوروس نگه می داشتند و بدتر از بعثی ها، به ریش دوکوهه می خندید. فتنه شده بود، که پرچم ۳ رنگ ما «آرم الله» نداشته باشد. با پول ملک عبدالله هنوز هم عده ای دارند رمان می نویسند، و با پول شرطه ها، «شرطهای مثلثی» برای نظام می گذارند. آل فتنه با بانک آل سعود و آل خلیفه با تانک آل سعود، حاضرند برقصند با پرچم سبز عربستان. نفت ایران، مال خودمان است، اما نفت اعراب حجاز، در حلقوم خاتمی، همچنان دارد بد می سوزد. ادبیات ۹ دی، بادی گارد ندارد؛ بگذار ما حکومتی باشیم، اما خاتمی محافظ داشته باشد. نان مظلومیت را می شود خورد، اما نان بیت المال ۹۹ درصد مردم آمریکا در گلوی اصحاب نفاق گیر کرده است. آقای خاتمی! می شود از علی عبدالله صالح بخواهی، نام یکی از خیابان های صنعا را به نام یکی از قربانیان جنبش تسخیر وال استریت بزند؟! برند ادوکلن شما، بوی همان یک درصد اشراف می دهد، اما بوی الرحمن نظام سرمایه داری، بلند شده است. بعد از برلوسکونی، ایتالیا جای مناسبی برای دست دادن نیست. چکمه از پای سرمایه داران درآمده است. اینک، از اردوگاه دشمن، صدای دوست می آید؛ صدای ۹ دی. صدای ادبیات بصیرت. صدای ابیات غیرت. «لعن علی عدوک یا علی» یعنی نفرین بر زر و زور و تزویر!

***

ادبیات ۹ دی، جنگ فقر و غناست؛ «چهارشنبه، اتوبوسی که ما را آورد، راهپیمایی، ضد گلوله نبود. لاستیکش عاج نداشت. تاج و تخت نداشت. شیشه هایش دودی نبود. دنده اش خوب جا نمی رفت. فرمانش هیدرولیک نبود. سقفش یکی دو تا سوراخ داشت. «BMW» نبود که سقف متحرک داشته باشد. راننده اش کت شلواری نبود. پیراهن مشکی اش وصله داشت. کاپشنش را از تاناکورا خریده بود که قبلا ادورادو آنیلی آن را پوشیده بود».

***

ادبیات ۹ دی، چادر عدالت بود در چهارراه کلمات. دنیا دارد ادبیات ما را ترجمه می کند و یوم الله ما را تجربه می کند. آفرین دنیا، آفرین فرزند خوبم!

حسین قدیانی

آقای خاتمی با ارسال نامه ای به رسانه ها که نسخه ای از آن در اختیار «خبرگزاری چیزنا» قرار گرفت، شروط خود برای شرکت در انتخابات آتی مجلس را به صورت رسمی اعلام کرد. وی در این نامه، تقریبا برای همه، یک شرطی، پیش شرطی، چیزی داشته. خودتان بخوانید و لذت ببرید.

یک/ نظام باید شرایطی را فراهم کند که فتنه گران به صورت عادلانه و آزاد، بتوانند ضمن دریافت پول از ملک عبدالله، مذاکراتی هم با جرج سوروس صهیونیست، البته در چهارچوب قانون اساسی(!) داشته باشند.

دو/ نظام باید قول بدهد که به هیچ وجه فتنه گران، از ۴ نفر، پنجم نشوند! بدیهی است اگر آرای باطله در انتخابات شرکت کند، ما نیستیم!

سه/ این البته به نظام ربطی ندارد، بلکه به آقای هاشمی ربط دارد. ایشان باید به ما قول بدهد که تا مقطع انتخابات حرفی نزنند، چرا که مردم، چندان روی خوشی به مواضع ایشان نشان نمی دهند!

چهار/ «کیهان» باید قول بدهد که اگر اوباما خواست از بیت المال ملت بی نوای آمریکا، به ما کمک کند، اسناد این کمک را قبلا پیش بینی نکند؛ لااقل بعدش بکند!

پنج/ شورای نگهبان باید صلاحیت فتنه گران، آشوب گران عاشورا، منافقین و بی تربیت ها را همین طور قضاقورتکی تایید کند و اصل را بر اصلاح طلب بودن فتنه گران بگذارد!

شش/ مردم باید قول بدهند که فقط به فتنه گران رای بدهند. اگر وظیفه ما شرکت در انتخابات است، وظیفه مردم هم رای دادن به ماست!

هفت/ در محلات مرکزی شهرها به پایین، در روستاها، در مناطق صعب العبور، در شهرهای کوچک و کلا در مراکز استان ها و نقاط حاشیه ای، از حضور مردم پابرهنه در انتخابات باید جلوگیری شود!! شرط ما برای شرکت در انتخابات این است که فقط صندوق آرا در مناطق اعیان نشین شمال شهر، -اون هم، نه همه جای شمال شهر!- برده شود.

هشت/ وزارت کشور باید تمهیداتی بیاندیشد که مرفهین بی درد، رای شان ۳ بار خوانده شود. اهل فسق و فجور ۵ بار. شیرین عبادی ۱۲ بار. خاندان اشراف، خیلی!!

نه/ نظام باید این حق را برای فتنه گران، محفوظ بگذارد که فردای انتخابات، بتوانند از منافقین دعوت به آشوب و هرج و مرج کنند.

ده/ منافقین جزء هم باید این حق را برای فتنه گران پشت پرده محفوظ بگذارند که ما بتوانیم بعد از سیلی خوردن از ملت، دبه در بیاوریم که از همان اول هم با کارهای افراطی شما مخالف بودیم! خودمم می دونم که این دیگه خیلی نامردیه، اما سیاست، این جور چیزها سرش نمی شه!

یازده/ اصلاح طلبان هم باید فقط حول محور من جمع شوند. هرگونه تمرکز روی دیگران، منجر به عدم شرکت بنده در انتخابات خواهد شد.

دوازده/ عکاسان رسانه های خبری، باید هنگامی که مثلا من دارم اعلام حضور می کنم، جوری از من عکس بگیرند که گریه در چشمانم، بک گراند خنده جاری بر لبم باشد!!!

سیزده/ آن دسته از مردمی که در روز ۹ دی علیه ما شعار دادند، رای شان باید برعکس خوانده شود تا دیگر مراقب حرف زدن خودشان باشند!!

چهارده/ سران اسرائیل باید ضمن حمایت یواشکی از ما، نیم نگاهی هم به اوضاع منطقه داشته باشند و از لیبرال های هر قبرستانی، به شکل یواشکی حمایت کنند!

پانزده/ علی عبدالله صالح عجالتا این بار نباید از ما حمایت کند!! این گور به گوری مایه آبروریزی است، همین طوری!!

«آرملیا-خبرنگارچیزنا»

امام جمعه مشهد و عضو مجلس خبرگان رهبري با تأكيد بر اينكه وحدتي ارزش دارد كه توأم با همدلي و در سايه سار ولايت باشد، گفت: در مجلس نهم غير از كارشناس‌ها، سينه چاكان ولايت را مي‌خواهيم.

به گزارش رجانيوز، آیت الله علم الهدی با حضور در همايش جبهه متحد اصولگرايان در تحلیل شعار این همایش با عنوان "بصیرت و وحدت در سایه ولایت"، تصریح کرد: بصیرت جریان غدیر و عوارض بعد از غدیر بینش بصیرت آمیز را در ما مسلمانان مخصوصا پیروان اهل بیت ایجاد می‌کند.

وی با بیان اینکه غدیر یک حادثه نبود، بلکه یک جریان بوده است، تصریح کرد: در تجربه سیاسی صدر اسلام، غدیر بزرگ‌ترین عامل بصیرت افزاست و آنچه در عوارض اجتماعی سیاسی غدیر در زندگانی بعد از این جریان و عرصه‌های سیاسی بعد از رحلت پیامبر اکرم صورت گرفت نتیجه‌اش جدایی یک عده از سرسپردگان و وابستگان پیامبر از بستر فرهنگی و اعتقادی رسول الله بود.

علم الهدی افزود: عده‌ای که در مقاطع خطیر دوران اجرای رسالت و نبوت رسول الله در یک هماهنگی تا مرز نهایی جانبازی و فداکاری برای پیامبر بودند، در عوارض بعد از غدیر آنچنان دگرگون شدند که به صورت یک عنصر مواجهه گر دربرابر رسول الله درآمدند.

عضو مجلس خبرگان رهبری عنصر بصیرت زای غدیر را مواجهه و رویارویی اصحاب و همرزمان رکاب رسول الله در برابر ایشان توصیف کرد و گفت: در تحلیلی خیلی ساده و نگرشی قشری و سطحی عامل اصلی این مواجهه یک مسئله بیشتر نبود که آن مسئله قدرت پروری و قدرت یابی است.

وی خاطر نشان کرد: وقتی آن عده از انسان‌هایی که تامرز جانبازی برای رسول الله پیشرفته بودند وارد حوزه قدرت پروری و قدرت یابی شدند، در یک مواجهه سرسختانه سرنوشت این امت و جامعه اسلامی را به جایی رساندند که در رأس قدرت عنصر پلیدی قرار گرفت که مستانه عربده بکشد "لعبت هاشم بالملك فلا/ خبر جاء و لا وحيٌ نزل"

امام جمعه مشهد با اشاره به رویاتی از رسول اکرم در کتاب صحح مسلم اظهار داشت: رسول الله از اصحاب پرسیدند وقتی که قدرت اسلام توسعه پیدا کند و گنجینه‌های روم و ایران بر شما مسلمانان گشایش یابد، کدامیک از شما در عرصه ایمان مقاوم ترید که یکی از آنها اعلام کرد با شماییم که پیامبر سخن او را رد کرد و گفت که شما وارد عرصه رقابت های سیاسی می شوید بعد حسد می ورزید بعد به هم پشت می‌کنید به نقاط اطراف کشور منتقل می‌شوید و انسان‌های تازه مسلمان را برگردن هم سوار می‌کنید برای اینکه بیشتر به قدرت برسید.

این استاد حوزه علمیه تصریح کرد: پیامبر از روز غدیر خم آفت و آسیب بر هم زننده وحدت که قدرت یابی و قدرت پروری بود، مرتب تذکر می دادند، مثلا فرمودند که من فتنه را در لابلای خانه های شما می‌بینم.

وی در توضیح این روایت گفت: مردم آن زمان خیال می‌کردند که فتنه دو مجرا بیشتر ندارد یا جریانهای جاسوسی بیگانه است که نفوذ در جامعه کرده اند یا جریان نفاق نشان دار است مثل عبدالله بن ابی، رسوال الله فرمودند غیر این دو جریان من فتنه ها را لابلای خانه‌های خود شما می‌بینم که نه هم‌دست منافقان نشان‌دار هستید و نه جاسوس بیگانه و وابسته به جریانهای مهاجم؛از درون خانه‌های شما فتنه در می‌آید به خاطر اینکه قدرت پروری و قدرت یابی مجری و عامل تولید فته است.

همواره از کنار قدرت‌هایی که وابسته جریان‌های دینی بودند، فتنه‌ها بروز می‌کرد

علم الهدی با بیان اینکه ما دقیقا این تجربه سیاسی را در عمر 33 ساله انقلاب مشاهده کردیم، افزود: گذشته از جریان‌های الحادی، وابسته و منافقین نشان دار ما دیدیم که همواره از کناره قدرت‌هایی که وابسته جریان‌های دینی بودند فتنه‌ها بروز می‌کرد.

وی اظهار داشت: از کنار قدرت دولت توسعه اقتصادی جریانی به وجود آمد که در ایامی که کودکان غزه زیر بمباران صهیونیست‌ها خاکستر می‌شدند، با کمال وقاحت در ارگان‌شان نوشتند حماس تروریست است و اسرائیل حق دارد که آنها را بکشد.

امام جمعه مشهد با یادآوری دوره دوم خرداد تصریح کرد: از کنار قدرت در دولت توسعه سیاسی، جریانی به وجود آمد که به عنوان لیبرال دموکرات بودن افتخار می‌کرد همان دموکراتی که امام بزرگوار ما در اوایل انقلاب قبول نکردند و گفتند جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم نه یک کلمه زیاد.

وی ادامه داد: از کنار قدرت در دولت عدالت، جریان انحرافی به وجود آمد که برای سرباز گیری همه مقدسات ما را زیر سوال برد و تا به آنجا پیشرفت که به انبیاي الهی جسارت کرد.

عضو مجلس خبرگان خاطر نشان کرد: از همه اینها بدتر سران فتنه بودند، کسانی که در کانون قدرت نظام قرار داشتند و با فتنه گری هیزم بیار آتش استکبار جهانی در دنیا لقب گرفتند و در شعاع فتنه آنها سخن ناحق و خبیثانه جمهوری ایرانی در مقابل جمهوری اسلامی صادر شد.

امام جمعه مشهد با تاکید بر اینکه اصولگرایان مومن قهرمانانه باید در مقابل همه استکبار ستیزی‌ها بایستند، گفت: باید اصولگرایان قدرت یابی‌ها و قدرت پروری‌ها را رصد کنند که چنین جریان‌های برانداز و مخرب در بستر قدرت در این نظام رشد نکند و جز تکلیف محوری در این نظام هیچ چیز دیگر حاکم نباشد و این جز با وحدت حاکم نمی‌شود.

اگر وحدت به هم‌دلی نرسد، ارزشی ندارد

وی با اشاره به اظهارات آیت الله مهدوی کنی که وحدت را  وحدت سیاسی- اجتماعی، عنوان کرده بود، تصریح کرد: مطالبات رهبری بالاتر از این است، مقام معظم رهبری در سخنان اخیر خود دیگر تعبیر به وحدت نمی‌کنند، می‌فرمایند هم دلی؛ یعنی تا وقتی وحدت به مرز همدلی نرسد و دل‌ها یکی نشود این قدرت یابی‌ها و قدرت پروری‌ها در جامعه دینی و انقلاب ما قابل تحقق نیست.

علم الهدی ادامه داد: وحدت تا مرز همدلی برای جامعه امروز ما لازم است، دل‌ها به هم پیوند بخورد، منافع و سودها و آرمانها یکی شود.

امام جمعه مشهد افزود: همدلی برای زمانی است که مردم هم‌خواست باشند و هم‌خواست بودن زمانی است که درآرمان‌ و ایده مرد و زن با هم وحدت داشته باشند و دقیقا این وحدت در سایه ولایت قابل تحقق است سایه ولایت چیست باید مسائل جدی گرفته شود و از شعار و تعارف خارج شویم.

وی با اشاره به عنصر سوم شعار این همایش که سایه ولایت است گفت: فقط آموزه ها، بیانات حکیمانه، رهنمودهای حکیمانه، ارشادات معنوی و پیامبر گونه ولایت است یا سایه ولایت در امت و جامعه باید تحلیل شود، که اگر در امت و جامعه بخواهد تحلیل شود، یکی وجود تشکیلات و دوم موطن اجتماعی باید مورد تامل قرار گیرد.

نماینده مجلس خبرگان رهبری جامعتین را دو تشکیلات در سایه ولایت برشمرد و گفت: در این دو تشکیلات خصوصیتی است که در هیچ ساختار و جریان سیاسی وجود ندارد که در راس جامعه روحانیت مبارز فقیهی است که نیم قرن تجربه سیاسی دارد، امام هم در مورد ایشان فرمودند که من به ایشان ارادت خواهم داشت.

علم الهدی در خصوص جامعه مدرسین هم گفت: در این تشکل که در راسش آیت آلله یزدی قرار دارد، 24 مجتهد عادل حضور دارند که از اغاز نهضت امام در خدمت انقلاب با تمام توان می دود و کلام و خط و حرکت‌شان برای مردم ما بعد از رهنمود مقام ولایت دارای حجت شرعی و اعتماد است.

امام جمعه مشهد اظهار داشت: موطن اجتماعی سایه ولایت همان موطن اجتماعی سایه رسول الله است، هرچه در سایه رسول الله به عنوان موطن اجتماعی شناخته شده بود، همان هم در سایه ولایت شناخته می‌شود.

وی با یادآوری آیه 28 سوره کهف را که از آن به عنوان موطن اجتماعی سایه پیامبر(ص) یاد کرد، گفت: در این آیه به پیامبر تاکید شده است که با کسانی که در روز و شب در عبادتند و فقط خدا را می خوانند، صبر کن به خاطر زینت دنیا و به خاطر زرق و برق جهان و به خاطر ژست گرفتن‌های خاص اجتماعی چشم از اینها بر نگردان و دنبال کسانی که ما قلب و دلشان را از خود غافل کرده‌ایم راه نرو.

این استاد حوزه در تبین شان نزول این آیه گفت: دو نفر از سران قبیله وقتی نزد پیامبر آمدند، گفتند که شرط اینکه ما به تو مشورت بدهیم این است که در صدر بنشینی و در میان این مردم ننشینی و این افراد را از اطراف خودت برانی در مقابل این درخواست آیه 28 سوره کهف نازل شد که بعد از آن رسول الله به وسط مسجد و در جمع مردمی آمدند که از قشر حزب اللهی کاملا فداکار در رکاب پیامبر بودند ولی از نظر ثروت و دارایی ضعیف بودند و بعد فرمودند "معکم المحیا و معکم الممات" با شما زنده ام و با شما می میرم.

علم الهدی ادامه داد: اینها جریان حزب اللهی و بسیجی دور و بر رسول الله بودند کسانی بودند که از روز حضور پیامبر در مدینه در 80 غزوه و میدان جنگ غیر از سريه‌ها (جنگ‌هاي بدون حضور پيامبر اكرم(ص))، شرکت کردند، در رکاب پیامبر شمشیر زدند، به کار و کاسبی نرسیدند و از تمام مزایای زندگی دست کشیدند و حزب اللهی پای کار پیامبر ایستادند.

وی با بیان اینکه موطن اجتماعی سایه پیامبر اینها بودند و موطن اجتماعی سایه ولایت هم همین ها هستند، خاطرنشان کرد: در سایه ولایت جریان حزب اللهی در کنار جریان تشکیلاتی روحانیت وجود دارد.

امام جمعه مشهد تاکید کرد: کسانی که می‌خواهند در عرصه‌های سیاسی به دنبال ولایت فقیه باشند به طوری که هیچ زاویه پیدا نکنند باید خودشان را در این موطن ببینند و حرف این تشکیلات را بشنوند.

علم الهدی افزود: خط ساز در سایه ولایت، تشکیلات عظیم جامعتین است و موطن اجتماعی در سایه ولایت جریان حزب اللهی است.

وی با یادآوری شرایط حساس فعلی گفت: اگر تا به امروز اگر موقعیت سیاسی‌مان در جامعه خودمان یا تنها در امت اسلام و در جوامع اسلامی مطرح بود، الان موقعیت سیاسی ما در برابر چشم دنیا مطرح است.

امام جمعه مشهد ادامه داد: اگر بنا شد ما انسجام و همدلی و هم خواستی و هم آرمانی خود را در این موطن اجتماعی به دنبال این تشکیلات روحانی در سایه ولایت حفظ نکنیم، مسلما در این مواجهه با کفر جهانی و در این رویارویی با استکبار معلوم نیست که سرنوشت ما به کجا می‌رسد.

عضو مجلس خبرگان با بیان اینکه مجلس نهم با همه مجلس‌ها از اول انقلاب فرق دارد، خاطرنشان کرد: مجلس دستگاه برنامه ریزی است و در این دستگاه کارشناس سیاسی، اقتصادی و فرهنگی لازم دارد اما مجلس نهم به صورت پایگاه مبارزاتی استکبار ستیزی در موقعیت برنامه ریزی و سیاستگذاری در روابط بین الملل قرار خواهد داشت و در این مجلس غیر از این کارشناس ها ما سینه چاک ولایت می خواهیم.

وی در پایان ابراز امیدواری کرد: با استفاده از موقعیت ماه محرم از صفر در تولید انسجام و همدلی در موطن اجتماعی حزب اللهی به دنبال جامعتین گامی برداریم مجلس نهم یک الگوی ارزشی در برابر تمام مجلس در همه زمان‌ها قرار گیرد.

شهید میرعلی اسکویی، فرمانده طرح و عملیات قرارگاه خاتم الانبیاء (نفر اول)-منصور کوچک محسنی(نفر نشسته بر ترک موتور)

شهید مهرداد(حسن) اسکویی

شهید میر علی اسکویی

شهید اسکویی، فرمانده طرح و عملیات قرارگاه خاتم الانبیاء (سمت چپ تصویر)

شهید اسکویی در کنار همرزمانش (در تصویر شهید حسین اسکندرلو دیده می شود)

شهید اسکویی، فرمانده طرح و عملیات قرارگاه خاتم الانبیاء (نفر دوم از سمت راست)

شهید اسکویی در تشییع جنازه برادرش با دست مجروح دیده می شود

شهید اسکویی در کنار همرزمانش (شهید علیرضا موحد دانش در تصویر دیده می شود)

شهید اسکویی، فرمانده طرح و عملیات قرارگاه خاتم الانبیاء (نفر اول از سمت راست)

شهید اسکویی (نفر اول از راست)، در کنار شهیدان مرتضی سلمان طرقی و حاج علی رضا موحد دانش

 

فرمانده طرح و عملیات قرارگاه خاتم الانبیاء در کنار شهید حسین اسکندرلو

 

شهید اسکویی در کنار همرزمانش

شهید میر علی اسکویی، فرمانده طرح و عملیات قرارگاه خاتم الانبیاء

مشرق: ممنون که اجازه دادید دقایقی در کنارتان با هم گفتگو کنیم.

*گفتگو و تنظیم: اسدالله عطری

شهید میر علی اسکویی، فرمانده طرح و عملیات قرارگاه خاتم الانبیاء

خواندن این نامه امروز هم بسیار بسیار شیرین است:

ایران: فرزندان رزمنده­ اين مرز و بوم در وانفساي كشمكش­هاي سياسي فقط و فقط به وظيفه مي‌­انديشند و براي حفظ اقتدار دفاعي انقلاب در كشاكش تهديدهاي بيروني مظلومانه و در اوج گمنامي به شهادت مي‌­رسند. حادثه­ اخير در يكي از پادگان‌هاي سپاه كه به شهادت جمعي از بهترين پاسداران انقلاب انجاميد هرچند مورد تحليل ناصواب بسياري از دشمنان خارجي و داخلي قرار گرفت، اما تنها و تنها حاصل تلاش آنها حفظ اقتدار نظام الهي جمهوري اسلامي بود. هرچند حاج حسن مقدم از بهترين نيروهاي سپاه نيز در اين حادثه جان عزيز خود را تقديم انقلاب كرد اما خون او و يارانش قطعاً به ثمرات انقلاب خواهد افزود.

درباره شخصيت، منش و همچنين تلاش‌هاي حاج حسن با سردار دكتر محمد تهراني‌مقدم، برادر وي و رئيس مركز فرهنگي «صبح قريب» و در فضايي صميمي، در حالي كه او عزادار برادر شهيدش بود به گفت وگو پرداختيم.

شهادت سرلشكر حسن تهراني‌مقدم، برادر شما و جمعي از همرزمانش را مجدداً تسليت مي‌گوييم. در ابتدا يك بيوگرافي از شهيد و خانواده او بفرماييد.

ما از يك خانواده متوسط در جنوب تهران هستيم كه چهار برادر بوديم. دو برادر من تا به امروز به توفيق شهادت نايل شدند. اخوي كوچك ما به نام علي تهراني‌مقدم، ظهر عاشوراي سال 59 ، اوايل جنگ و در محاصره سوسنگرد به شهادت رسيد و با شهادت خودش، محاصره سوسنگرد را شكست و موفق شد كه صداميان را از آن خطه پاك بيرون كند. اخوي دوم شهيد حسن تهراني‌مقدم، نخستين فرمانده توپخانه سپاه و بنيانگذار آن بود. جنگ كه شروع شد، سپاه فاقد توپخانه بود. ايشان وقتي به اين مسئوليت منصوب شد، در سپاه توپ و توپخانه‌اي وجود نداشت. برخي دوستان زماني كه شنيدند يك جوان متعهد به عنوان فرمانده توپخانه انتخاب شده،‌ خنديدند و برخي هم به تمسخر گرفتند و گفتند كه نه توپي وجود دارد و نه توپخانه‌اي اما براي توپخانه فرمانده گذاشته‌اند! اخوي ما همان موقع گفت توپ‌هاي ما آن طرف است و اشاره كرد به نيروهاي صدامي. چند روز بعد عملياتي شكل گرفت كه با انجام موفقيت‌آميز آن، موفق شدند يك گردان توپخانه ارتش رژيم صدام را به غنيمت بگيرند و با همين توپ‌هاي غنيمتي توپخانه سپاه شكل گرفت. ايشان در همان زمان موفق شد سازمان توپخانه را پايه‌ريزي كند.

دقيقاً چه سالي بود؟

سال 1360. شهيد حاج حسن در اين سال توپخانه سپاه را راه‌اندازي كرد و طي سال 61 و در عمليات‌هاي بعدي، همين توپخانه بيشترين حجم آتش را بر سر عراقي­ها ريخت. يك سال بعد يعني در سال 62 ايشان مسئوليت يگان موشكي سپاه را برعهده گرفت و اين در حالي بود كه فاقد موشك بوديم.

يكي از ويژگي‌هاي شهيد اين بود كه با آموزش جوانان، اين مجموعه‌ها را حركت مي‌داد و همزمان نيز مجموعه‌هاي ديگري را راه‌اندازي مي‌كرد. در واقع دوستان ديگرش مسئوليت توپخانه را به عهده گرفتند و خود او به يگان موشكي سپاه رفت. او موفق شد از موشك‌هايي كه در يكي از عمليات­هاي ارتش بعثي عراق عليه ما استفاده شده و عمل نكرده بود استفاده كند. همچنين از بعضي از كشورهاي دوست نيز در اين مسير كمك گرفت. در آن زمان ارتش صدام فكر مي‌كرد كه در پاسخ به موشك‌هايي كه عليه مردم و شهرهاي ما استفاده مي‌كند، كشور ما چيزي ندارد. اما حاج حسن‌آقا موفق شد پاسخ دندان‌شكني به ارتش بعثي عراق بدهد. آن زمان در حالي كه آنها تصورش را هم نمي‌كردند، ايران موفق شد موشك‌هاي اسكاد را راه‌اندازي كند. اين پاسخ مؤثر، عامل بسيار بازدارنده‌اي براي ارتش عراق شد. ما حتي نوآوري‌هايي داشتيم كه توانستيم سوخت جامد را در عرصه موشكي توليد كنيم. ايشان نه تنها اين سوخت را در كشور توليد كرد بلكه به برخي كشورهاي دوست نيز در اين مسير كمك كرد. حاج حسن‌ حتي به لبنان هم آمد و يگان موشكي حزب‌الله را در آنجا ايجاد كرد.

راه‌اندازي اين يگان در چه سالي و چگونه شكل گرفت؟

تقريباً در سال 66-65 بود. بچه‌هاي حزب‌الله لبنان بسيار دوستدار حاج حسن‌آقا بودند. با كارهايي كه ايشان انجام داد، حزب‌الله موفق به تجهيز سلاح‌هايي شد كه هرگاه صهيونيست‌ها شرارتي مي‌كردند، با پاسخ دندان‌شكن مواجه مي‌شدند. الآن هم قاطعانه بگويم، رژيم صهيونيستي اگر هرگونه عمليات يا تهديدي را عليه جمهوري اسلامي داشته باشد، از ناحيه موشك‌هاي حزب‌الله لبنان مشت محكمي را دريافت خواهد كرد كه قلب تل‌آويو را زير و رو مي‌­كند.

اين مهم يكي از يادگارهاي سردار شهيد حسن تهراني‌مقدم است. اين نكته را نيز بگويم طي اين روزها تلفن‌هاي بسياري از سوي رزمندگان و دوستان حزب‌الله لبنان داشتم كه ابراز احساسات زيادي كردند. ميان بچه‌ها و حاج حسن‌آقا علاقه بسياري حاكم بود.

طي سال‌هاي اخير جهاد خودكفايي سپاه به فرماندهي سردار شهيد تهراني‌مقدم به پيشرفت‌هاي زيادي نايل شده بود. از اين سال­ها بگوييد.

بله، ايشان كارهاي بسياري انجام داد. يكي از كارها اين بود كه يك «هاي‌تكنولوژي» با ابداع و فكر خودش و به عنوان يك تكنولوژي بومي ايجاد كرد. روش معتبر و امروز جهان «هايتك» است. او موفق شد سازمان جهاد خودكفايي سپاه را راه‌اندازي كند و با ابداعات، كشور ما را به موشك بالستيك برساند. ما امروز در ميان چند كشور انگشت‌شمار جهان موفق به كسب اين تكنولوژي شده‌ايم. رهبر معظم انقلاب در سخنراني اخيرشان فرمودند كه جواب تهديد، تهديد است. يكي از اقدامات سردار شهيد حاج حسن‌آقا نيز همين موشك بالستيك بود كه جمهوري اسلامي اين كار را به مسئوليت و فرماندهي وي انجام داد و حاج حسن‌آقا جانش را در اين مسير گذاشت.

ايشان در هنگام آخرين تست همين موشك جان خود را از دست داد. سپاه قصد داشت اين ابداع جديد را به رخ مبتكران جهاني بكشاند اما اين حادثه روي داد. البته ايشان با خون خود موفق شد اين تكنولوژي را بومي كند و ما صاحب اين ابزار مهم تاريخي و نظامي در كشورمان شده‌­ايم كه ان‌شاءالله بزودي ثمر خواهد داد. شهيد حاج حسن‌آقا موفقيت‌هاي بسياري داشت كه من مجاز هستم فقط برخي از آنها را براي شما توضيح دهم. وي فردي بود كاملاً گمنام و به دور از تريبون و مصاحبه و سخنراني. شخصيت او طوري بود كه با اخلاص تمام كارها را تعقيب مي‌كرد.

از ويژگي‌هاي فردي، اجتماعي و اخلاقي شهيد بگوييد.

حاج حسن آقا فوق‌العاده فرد متعبد و متقي و بسيار ملتزم به رعايت تقوا بود. از همان دوران نوجواني در مسجد زينب كبري در جنوب تهران در سرچشمه مسئوليت كارهاي فرهنگي را با شهيد علي، اخوي ديگر من به عهده داشتند. در فعاليت‌هاي فرهنگي و رساندن پيام امام به مردم نقش مهمي داشت. در فعاليت‌هاي فرهنگي قبل از انقلاب علي‌رغم سن كم، بسيار فعال و بانشاط بود. بعد از انقلاب از ابتداي تشكيل سپاه، ايشان وارد اين نهاد انقلابي شدند و در فعاليت‌هاي نظامي به شكلي كه عرض كردم، حضور داشت.

در برخورد با جبهه ضدانقلاب نيز فعاليت خيلي پرثمري داشت. در آن زماني كه بنده معاونت اطلاعات سپاه را به عهده داشتم، ايشان و شهيد علي مقدم، هر دو برادر در كنار ما بودند و در جبهه مبارزه با ضدانقلاب نقش فعالي ايفا كردند. آن موقع كه ضدانقلاب واقعه آمل را رقم زدند و با استفاده از استتار جنگل‌هاي شمال، به مردم بيگناه حمله مي‌كردند، ‌اين دو برادر در كنار ما بودند و عليه منافقين و ضدانقلاب فعاليت زيادي انجام دادند.

اين موضوع را هم بگويم كه ايشان چند بار از جانب منافقين تهديد شد به دليل آن‌كه موشكي به مقر منافقين در داخل خاك عراق زد. همان شب راديو منافقين اعلام كرد اين مقدم مزدور خميني را ما مي‌زنيم. زماني كه ترور شهيد صياد شيرازي را طراحي كردند، همزمان طرح ترور حاج حسن آقاي مقدم را نيز در دستور كار داشتند و مي‌خواستند هر دوي آنها را ترور كنند كه يك گروه از آنها دستگير شدند. منافقين، شهيد صياد شيرازي كه با حاج حسن آقاي ما يك رفاقت خيلي نزديك و صميمي داشت را ترور كردند اما موفق نشدندحاج حسن آقا را ترور كنند. يكي ديگر از ابعاد ناشناخته‌اش اين بود كه بسيار مظلوم بود، جاي ثابت و خانه ثابتي هم نداشت و هميشه در معرض تهديد و خطر بود. گروهك منافقين و دنباله‌روهايش از داخل و استكبار جهاني از بيرون، هميشه دنبال اين بودند كه به نوعي بتوانند اين نيروي انقلابي را از صحنه خارج كنند. در ابعاد اخلاقي نيز يك فرد بسيار خيّر و كمك‌حال مستضعفين بود و هيچ‌كس نبود كه به ايشان مراجعه كند و نا‌اميد برگردد.

يك مجموعه صندوق قرض‌الحسنه‌اي داشت كه هر كس مراجعه مي‌­كرد، كارش را راه مي­‌انداخت. من خودم شاهد بودم تعدادي خانه براي مستضعفين ساخت كه دست خيلي‌ها را گرفت و همچنين در تهيه جهيزيه براي افراد بي‌بضاعت خيلي كمك كرد. مادر ما خيريه كوچكي دارد كه ساز‌و‌كار و بودجه‌اش را بيشتر حاج حسن آقا تأمين مي‌كرد و در واقع از اين طريق به بسياري از محرومين و مستضعفين كمك مي‌­شود.

بسيار متواضع بود و با اخلاق و خلق و خوي محمدي واقعاً در دل همه مسئولين جا داشت. همه مسئولين دوستش داشتند، از شخص مقام معظم رهبري، رياست محترم جمهور و مسئولين ديگر. در واقع اسمش حسن بود، خلقش حسن بود. عملش حسن بود. ولي حسيني رفت.

يكي از نقاط قوت جمهوري اسلامي همين روحيه بسيجي و جهادي است. روحيه بسيجي‌وار حاج حسن آقا را نشأت گرفته از چه مي‌دانيد؟

روحيه حاج حسن آقا نشأت گرفته از نفس امام خميني‌(ره) بود. حاج حسن آقا علي‌رغم سن كمش چند بار خدمت حضرت امام رسيده بود. همچنين بودن در كنار رزمندگان و دوستان شهيدش در 8 سال دفاع مقدس با توجه به ويژگي‌هايي كه اين دوستان و همرزمان شهيد داشتند به شعله‌ور شدن اين روحيه كمك كرد. همچنين سازمان وي زير نظر مستقيم و ارشادات مقام معظم رهبري قرار گرفت و حضرت آيت‌الله خامنه‌اي چند بار از اين مجموعه بازديد كردند. رهنمودها و ارشادات ايشان روحيه حاج حسن آقا را تعالي مي‌بخشيد.

 او به آقا اميرالمؤمنين و اهل بيت عليهم ا‌لسلام ارادت خاصي داشت. هر زماني كه امكانش را داشت، در منزل خودش يا در مسجد و يا جاهاي ديگر مراسم‌هاي مختلف را اداره مي‌كرد. چه مراسم شادي اهل بيت و چه در مراسم عزا بالاخص در مراسم شهادت آقا امام حسن مجتبي عليه السلام سنگ تمام مي‌گذاشت.

من در همين جا دو خاطره از ايشان نقل مي‌كنم. يكي در مورد يك حادثه‌اي شبيه اين حادثه‌اي كه اخيراً اتفاق افتاد. در حدود 5-4 سال پيش در ارتباط با سوخت موشك و همچنين تست موتور موشك، نخستين‌باري كه ايشان موفق شد به اين نقطه برسد، يك انفجاري در اين پروژه رخ داد، طوري كه بدنه اين موشك چندين متر پرت شد و به يك كوهي در اطراف برخورد كرد. دوده‌اي غليظ از اين انفجار بدنه موشك را گرفته بود. اما انگار فردي آمده بود و بر بدنه موشك كلمه شريف حيدر را حك كرده بود. يعني كلمه حيدر خود به خود بر بدنه موشك نقش بسته بود. همه تعجب كرده بودند كه اين چي بود. حاج حسن آقا شب خواب مي‌بيند كه يك فرد نوراني به او مي‌گويد كه چرا ناراحتي و حاج حسن اتفاق روي‌داده را تعريف مي‌كند. آن فرد نوراني در پاسخ مي‌گويد كه هيچ نگران نباش در فلان نقطه اين موتور، اين اشكال وجود دارد كه اگر آن را برطرف كني، مشكل حل مي‌شود و شما بايد اين پروژه را تمام كني. حاج حسن آقا با تعجب سؤال مي‌كند كه شما كي هستيد؟ آن فرد نوراني پاسخ مي‌دهد كه من حيدرم. حاج حسن به من گفت فردايش رفتم و ديدم اشكال در همان نقطه بوده و آن را برطرف كرده و موفق شديم.

خاطره­ ديگر اين كه او براي بنده نقل مي‌كرد يك بار خواب ديده است كه از دنيا رفته. مي‌گفت من را گذاشتند در يك قبر تاريك، خيلي وحشتناك بود. دو ملك و يك فرد غضبناك هم ايستاده بودند. يك پرونده‌اي را ورق زدند و بستند و پرسيدند كه چي داري؟ حاج حسن مي‌گفت در پاسخ گفتم كه براي آقا ابا‌عبدالله خيلي عزاداري و گريه كردم. گفت اين جمله را كه گفتم همه‌جا فراخ شد، فرشته‌ ­ها همه از حالت غضب‌آلودگي درآمدند و به من نشان دادند كه اسباب اخلاصت اين موضوع است. من كه روز دوشنبه گذشته مراسم تدفين اخوي شهيدم را انجام دادم، يك‌باره ياد اين خواب افتادم و يك لحظه احساس كردم در بهشت قرار دارم.

اشاره كرديد به ديدارهاي ايشان با رهبر معظم انقلاب، آيا خاطره‌اي از اين ديدارها به ياد داريد؟

من چند سال افتخار حفاظت از مقام معظم رهبري را داشتم و سال‌ها در خدمت معظم‌له بودم. مي‌دانم كه مقام معظم رهبري جمعه‌ها جايي تشريف نمي‌برند و به كارهاي شخصي و عبادات مي‌پردازند. خيلي به ندرت اتفاق مي‌افتد كه جمعه‌ها ملاقات داشته باشند. ايشان يك روز جمعه بر‌خلاف هميشه از مجموعه حاج حسن آقا بازديد كردند و در آن مجلس مقام معظم رهبري حاج حسن را مورد تفقد قرار دادند. تشويقشان كردند و دستور دادند كه بودجه خوبي براي مجموعه سازمان جهاد خودكفايي سپاه اختصاص داده شود.

رهبر معظم انقلاب در اين بازديد از كارهاي حاج حسن اظهار رضايت كردند و فرمودند خدا از شما راضي باشد و اين رضايت مقام معظم رهبري و در پي آن رضايت خداوند و اهل بيت يك انگيزه قوي براي او شد تا برنامه‌ها و كارها را خيلي با جديت و تصميم بيشتر و مصمم‌تر ادامه بدهد و موفق شود كه اين پيروزي را به‌دست بياورند.

رابطه­ حاج حسن با دولت چطور بود؟ اين سؤال را از اين جهت عرض مي­‌كنم كه وجود روحيه­ يكسان جهادي و بسيجي در اين دو مجموعه يعني دولت و سازمان خودكفايي سپاه مشهود است.

من با كمال خوشبختي بايد عرض كنم كه دولت دكتر احمدي‌نژاد يكي از حاميان اصلي اين پروژه بود. در همين جايي كه الآن شما تشريف آورديد، يكي از مسئولين دولت تشريف آوردند كه حاج حسن آقا هم حضور داشتند و يك همكاري در باب هوا فضا را با هم شروع كردند. دولت خدمتگزار در اين رابطه بسيار كمك كرد و همراه و همگام بود و زماني كه مسئولين فضايي كشور مي‌خواستند بازديدي از مجموعه‌ سپاه به عمل آورند، حاج حسن آقا با خوشحالي به من گفت كه فرماندهي محترم كل سپاه و مسئولين بالاتر خيلي خوشحال شده‌اند و مجوز اين بازديد را هم صادر كرده‌اند. دوستان هم بازديد كردند و بناي يك همكاري را در هوافضا با هم گذاشتند، به طوري كه تعامل بسيار مثبت و سازنده‌­اي ميان سازمان هوا فضا و سازمان خودكفايي سپاه شكل گرفت. ما در شرايطي كه مي‌رفتيم كه در فضا به يك تكنولوژي برتر دست پيدا كنيم، متأسفانه با اين ضايعه روبرو شديم. اميدوارم دوستان بعدي كه مي‌آيند راه اين شهيد را ادامه دهند تا بتوانند اين پروژه را هم به سرمنزل مقصود برسانند.

گفتيد پروژه به سرمنزل مقصود برسد، يعني اين‌كه پروژه هنوز ادامه دارد؟

بله، ادامه دارد. من واضح‌تر بگويم كه ماهواره زماني كه مي‌خواهد در فضا قرار بگيرد بايد يك كشاننده‌اي داشته باشد و در واقع همان موشكي كه اين را به فضا مي‌برد، ماهواره را در فضا وارد مي‌كند. در اين زمينه با روسيه قراردادي داشتيم و علي‌رغم اين‌كه كلي با آنها صحبت كرديم و ماهواره خودمان را به اينها داده بوديم كه با سيستم موشكي خودشان به فضا ببرند، متأسفانه نهايتاً اين كار را نكردند و ماهواره ما را برگرداندند. اما جمهوري اسلامي موفق شد كه ماهواره را با امكانات خودمان به فضا بفرستد. در فرستادن ماهواره پروژه‌اي بين دو سازمان بسته شده بود كه حاج حسن آقا در مجموعه سازمان جهاد خودكفايي به كمك دولت بيايد تا ماهواره در فضا قرار بگيرد. كار اين پروژه شروع شد و اميدوارم كه ان‌شاء‌الله پرچمداران بعدي بتوانند راه اين شهيد را ادامه دهند و ما بتوانيم در هوافضا هم خودكفا باشيم.

طي اين روزهــــا صهيونيست‌ها و رسانه‌هاي آنها سعي كردند شهادت حاج حسن و يارانش را خرابكاري سازمان­هاي متبوع خود جلوه دهند. هر روز هم در اين رابطه شايعاتي را طرح كردند. نظر شما چيست؟

ملت عزيز ما مطمئن باشند كه ايران در اين زمينه به يك تكنولوژي بومي دست يافته كه بتواند در مقابل تهديدها و توطئه‌هاي استكبار جهاني بايستد. پرچمدار اين پروژه نيز سرلشكر شهيد حاج حسن تهراني مقدم بود كه خون خودش را در اين مسير تقديم كرد و بنده مطمئنم كه اين خون‌ها ان‌شاءا... بارور خواهد شد و اين پروژه نهايي مي‌شود.

موشک بالستیک سوخت جامد سجیل. خطرناکترین جز ازبرنامه های موشکی ایران

موشک بالستیک میانبرد قدر-1. برد این موشک حدود

2000 کیلومتر است.

سايت باراك اوباما: طی هفته گذشته، برخی گزارش‌ها در شبکه‌های اجتماعی حاکی از این بود که دولت با نفوذ دادن عده‌ای در جمع معترضان به نظام سرمایه‌داری و ارتکاب برخی جرایم اجتماعی از جمله قتل یا تجاوز از سوی این افراد، در تلاش است وجهه این اعتراضات را در افکار عمومی تخریب کند.

طعنه خانواده آمریکایی به یک درصد مرفه:
وضع مادر من خوب نیست اما وضع حساب بانکی تو چرا!

به گزارش مشرق، اين سنگ که گاهي "سنگ دايره آمريکايي" نيز خوانده مي شود "رهنما سنگ" نام دارد و يک يادبود گرانيتي در منطقه "البرت کانتي" در ايالت جورجياي آمريکاست که ارتفاع آن با احتساب سنگ بناهاي فرو رفته در در خاک به 20 پا (6.1 متر) و بدون آنها به 18 فوت (5.5 متر) مي رسد. اين بنا از شش قطعه گرانيت به ارزش وزني 240 هزار پوند (معادل يکصد و 10 هزار کيلوگرم) تشکيل شده است. يک قطعه در وسط و چهار قطعه در اطراف آن قرار دارند. يک سنگ هم بر روي همه پنج قطعه قرار دارد که از نظر ستاره شناسي در يک رديف قرار دارند. لوحي در سمت غربي سنگ جورجيا در زمين فرو رفته که تاريخ و هدف آن را بيان مي کند.
در ژوئن 1979 ميلادي، شخصي با نام مستعار "آر. سي. کريستين"، شرکت گرانيت "البرتون" را براي ساخت اين بنا اجاره کرد. يک فرضيه معروف مي گويد که انتخاب اين اسم مستعار به نشانه احترام به "کريستين روزنکروز"، نظريه پرداز مذهبي قرن 17 ميلادي صورت گرفته است.

زبان هازير دو ستون مذکور اينچنين نوشته شده است: "زبان هاي رهنما سنگ". اين هشت زبان جديد در گوشه هاي يک چند ضلعي نوشته شده اند  يعني هر کدام بر سر يک ضلع بصورت موافق عقربه هاي ساعت: انگليسي، اسپانيايي، سواحلي، هندي، عبري، عربي، چيني، و روسي.
در دايره زيرين سنگ نيز اينچنين نوشته شده است:
"براي اطلاعات بيشتر به موزه و نمايشگاه گرانيت البرتون مراجعه شود."
جورجيا، البرتون، خيابان دانشگاه

نشانيرهنماسنگ جورجيا بر فراز تپه هاي البرت کانتي در جورجيا در 140 کيلومتري شرق آتلانتا قرار دارد. اين سنگ در شرق بزرگراه "هارت ول" جورجياست که براحتي از داخل بزرگراه قابل مشاهده است. در کنار بزرگراه مي توانيد تابلوي "بطرف جاده رهنماسنگ" را مشاهده کنيد. اين رهنماسنگ در پست ترين نقطه "البرت کانتي" قرار گرفته است.

مالکيت"البرت کانتي" نام صاحب زمين هاي اين سنگ بزرگ است. "آر. سي. کريستين" اين زمين ها را که پنج جريب بود از "وين مولريکس" خريده و با سند به البرت کانتي تقديم کرده است.
طبق يک روايت، در مارس 1980 ميلادي در حضور 100 نفر، از اين اثر پرده برداري مي شود اما روايت ديگر مي گويد که در 22 مارس 1980 ميلادي در حضور 400 نفر از اين اثر پرده برداري شده است.

هدف نهايي: کاهش جمعيت جهان تا 500 ميليون نفر

بخش اول: واکسن هاآخرين گزارش ها حاکي از آن هستند که "بنياد بيل و ملينا گيتس" بتازگي 131 کودک اهل مالاوي را مورد تزريق واکسن قرار داده است.
خوب توجه کنيد؛ اين جمله از بيل گيتس، از برجسته ترين فراماسونرهاي جهان و عضو محفل ماسوني بيلدربرگ است: «جمعيت امروز جهان 6.8 ميليارد نفر است که بزودي به 9 ميليارد مي رسد. اگر ما بتوانيم پروژه عظيم «واکسن مراقبت سلامت» را پيش ببريم، احتمالاً موفق خواهيم شد 10 الي 15 درصد از جمعيت جهان را کاهش دهيم.»
البته با در نظر گرفتن توازن معادله زير، مردم دنيا نياز مبرم به واکسن پيدا خواهند کرد:
CO2 = PxSxExC  که در اين فرمول، P همان "مردم" است.

"برتراند راسل" در کتاب "برخورد علم و جامعه" خود مي نويسد: «رژيم غذايي، تزريقات و بازداشت ها با هم در خواهد  آميخت چنانکه شخصيتي کلي شکل مي گيرد و شاهد باورهاي جديد خواهيم بود درست هماني که "دست هاي پنهان" مي خواهند و هر گونه انتقاد جدي از قدرت ها از نظر روانشناختي غيرممکن مي شود.»
واکسن ها توانايي عقيم سازي نيز دارند. بدين ترتيب شاهد نازايي و درنتيجه توقف تولد خواهيم بود که اين با برنامه کاهش جمعيت جهان، کاملا تطبيق دارد. نمونه شفاف و مستند آن کشف عامل عقيم سازي زنان در واکسن هاي کزازي بود که سازمان بهداشت جهاني براي فيليپين فرستاده بود و انجمن پزشکي فيليپين پس از تحقيق و آزمايش به اين موضوع پي برده بود. نمونه جديد ديگر هم واکسن هاي فلج اطفال بود که از سوي يونيسف به کشور اسلامي نيجريه ارسال شد و حاوي عامل عقيم ساز بود.
اين واکسن ها شامل اين عوامل هستند:
هورمون انساني HCG (که وظيفه آن ضربه زدن به دستگاه جنسي فرد است)
فلز جيوه (از طريق دندانپزشکي و واکسن ها وارد شده و به ذهن و مغز ضربه مي زند.)
هيدروکربن روغني
فلز آلومينيوم (موجب جنون مي شود.)
ماده شيميايي فرمالدئيد
ويروس هاي زنده
سلول هاي سرطاني
"پاس" يا همان چرک گلبول هاي سفيد
عناصر تخم مرغ فاسد
سلول هاي کبد شمپانزه
ويروس H5N1 (از نسل آنفلونزاهاي نوين)
فلورايد (سم موش)
پروزاک (داروي ضد افسردگي)
تنباکو
آسپارتام (محتوي کالري کم که از ترکيب اسيد آسپارتيک و فنيلالانين به دست آمده که اين ماده خطرناک، هديه دونالد رامسفلد، وزير جنگ اسبق آمريکا به بشريت است.)

 

 

بگذاريد واضح تر بگوييم: "دست هاي پنهان" از مردم جهان نفرت دارند. وظيفه اين واکسن ها اين است که عمر شما را در کنترل خود بگيرند و بتدريج به زندگي انسانها پايان دهند. بايد به هر طريقي شده کنترل کامل انسان ها و جهان صورت بگيرد و لازمه اين عمر، مرگ سريع و بيدرنگ اکثر جمعيت جهان است.
تصوير ذيل بيانگر تصوير دانشمندان و ميکروب شناسان بزرگي است که قرباني "دست هاي پنهان" شده اند. تا سال 2005 ميلادي، 40 دانشمند کشته شدند. اين رقم تا به امروز به 100 نفر رسيده که مرگ آنها بسيار مشکوک است. اکنون فاش شده که بسياري از اين دانشمندان در پروژه هاي بسيار حساس تحقيقاتي و دولتي مربوط به سلاح هاي شيميايي و ويروس هاي فراگير فعاليت داشته اند.

 

در اين پوستر آمده است: "آيا اينان، خاموش شدگان آگاه از اسرار پشت پرده هستند؟"
"چرا رسانه ها گزارشي از واقعه مرگ مشکوک آنها تهيه نمي کنند؟"

 

 

 

معرفي بانک بذر "روز مبادا" و پروژه انقلاب سبز

 

بيل گيتس، راکفلر و ديگر غول هاي ثروت و قدرت، چيزي مي دانند که ما نمي دانيم

اکثر ما آنچه را درباره بيل گيتس لازم است، مي دانيم. مثلاً مي دانيم که رئيس سابق مايکروسافت و صاحب کنوني بنياد عظيم "بيل و مليندا گيتس" در 14 سالگي برنامه نويس شده و در 20 سالگي مايکروسافت را تأسيس مي کند؛ در سال 1995 ميلادي، مجله فوربس او را ثروتمندترين مرد جهان خطاب معرفي مي نمايد و نهايتاً تا زماني که در مايکروسافت است بر بام نرم افزار جهان مي ايستد. به هيچ عنوان نمي توان او را شخص تنبلي دانست.
حتي شايد بدانيم که در سال 2006 ميلادي وقتي هر کسي جاي او بود ترجيح مي داد که پس از بازنشستگي به يکي از جزاير خوش آب و هوا رفته و استراحت کند، اقدام به تأسيس بنياد خود کرد. بنياد و مؤسسه اي که وي آن را بزرگترين بنياد خصوصي خيرخواهانه جهان با 34.6 ميليارد دلار وقف، و بودجه 1.5 ميليارد دلار در سال مي داند.

 

بيل گيتس در کنار دوست ابرسرمايه دارش، وارِن بافيت

 

دوست صميمي و شريک تجاري او يعني وارن بافيت، در سال 2006 ميلادي فقط به عنوان هديه، 30 ميليارد دلار به بنياد تازه تأسيس گيتس هديه داد يعني رقمي معادل بودجه ساليانه "سازمان بهداشت جهاني"ملل متحد.

 

اما آنچه نمي دانيم...
اما به هيچ عنوان نمي دانيم که جذاب ترين سرمايه گذاري ممکن براي گيتس، سرمايه گذاري در بانک بذر "روز رستاخيز" (يا روز مبادا) است. بيل گيتس ميليون ها دلار هزينه پرورش و نگهداري سه ميليون نوع بذر مختلفي مي کند که در اين انبار نگهداري مي شوند.

 

 

از سرتاسر جهان سه ميليون نوع بذر جمع آوري شده تا در "روز مبادا" به کار آيند. اين انبار در نروژ در جزيره "اسپيتزبرگن" واقع در درياي وارنتس در نزديکي اقيانوس اطلس شمالي قرار دارد. شرکاي گيتس در اين پروژه عظيم "بنياد راکفلر"، "شرکت "مونساتو"، بنياد "سينگنتا" و دولت پادشاهي نروژ که پادشاه آن، خود از سران فراماسونري جهاني و عضو بيلدربرگ است، هستند. اين "بانک بذر" يا انبار عظيم يک هزار و 100 کيلومتر از قطب شمال فاصله دارد؛ البته اين بانک، يک نام رسمي دارد: "تالار جهاني بذر اسوالبارد". اسوالبارد به منطقه خشک و لم يزرعي اطلاق مي شود که اين انبار عظيم بذر در آن واقع شده است.

 

اين منطقه در داخل کوهستان، نزديک روستاي "لانگ ير باين" وجود دارد. اين "بانک" شامل درهاي دو جداره و حسگرهاي حرکتي بسيار قدرتمند، دو محوطه خلأ (خالي از هوا)، و ديوارهاي بتني و فولادي با ضخامت يک متر است. به گفته دولت نروژ، اين بذرها براي "روز مبادا" نگهداري مي شوند. در مراقبت اين بذرهاي غذايي، همين بس که در پيشرفته ترين سامانه هاي حفاظتي بدون خلل و حتي ذره اي رطوبت نگهداري مي شوند. "روز مبادا" از نگاه صاحبان اين "بانک عظيم" يعني روزي که آذوقه مردم جهان تمام مي شود.
بگذاريد حاميان مالي اين طرح را بهتر بشناسيم: بيل گيتس با "بنياد بيل و مليندا گيتس" که معرف حضور همه هست؛ شرکت DuPont/Pioneer Hi-Bred که يکي از غول هاي صنعت کشاورزي در آمريکا در زمينه شناخت بذرهاي ژنتيک (GMO) است؛ بنياد "سينگنتا" که در عرصه GMO در سوئيس فعال است؛ بنياد و گروه خصوصي ماسوني راکفلر که از دهه 1970 ميلادي با سرمايه بذر 100 ميليون دلار در زمينه "انقلاب ژن ها" فعال است؛ شبکه جهاني CGIAR که توسط راکفلر راه اندازي شده و در زمينه نيل به سقف کيفيت ژنتيک به بنياد او کمک مي کند. راکفلرها از اعضاي برجسته محفل ماسوني بيلدربرگ هستند.

CGIARدر سال 1960 ميلادي، "بنياد راکفلر"، "شوراي توسعه کشاورزي" جان. دي راکفلر سوم، و شرکت آمريکايي "فورد" تصميم به تأسيس "مؤسسه پژوهشي بين المللي برنج" در لاس بانوس فيليپين گرفتند.
بتدريج اين مؤسسه با مؤسسه بين المللي "توسعه گندم" و مؤسسه بين المللي "توسعه ذرت" ادغام شده و گروه مشاوره اي متخصص پژوهش هاي جهاني کشاورزي (CGIAR) به وجود آمد.
اين گروه، جلساتي مخفي و بسيار محرمانه را در مرکز کنفرانس هاي بنياد راکفلر در بلاجيو ايتاليا برگزار کرد. شرکت کنندگان اصلي در کنفرانس ها "جورج هارار" از بنياد راکفلر، "فارست هيل" از شرکت فورد، "رابرت مک نامارا" از بانک جهاني، و "موريس استرانگ" هماهنگ کننده برنامه هاي بين المللي خانواده راکفلر بودند. استرانگ همان کسي است که در سال 1972 ميلادي، نشست "کره زمين" را با هماهنگي سازمان ملل در استکهلم برگزار کرد. اين نشست تنها بخشي از دهه ها تلاش بنياد راکفلر در راستاي استفاد از علم براي توليد نژاد برتر انسان ژنتيکي تحت عنوان "پروژه" بود.

مهندسي ژنتيکي نژاد برترپشت پرده "بانک اسوالبارد" يا همان "تالار جهاني بذر اسوالبارد" دست هاي پنهان راکفلر حاکم است. بنياد راکفلر و شرکاي آن، از دهه 1920 ميلادي، پروژه خود را آغاز کردند. پروژه اصلاح نژاد انسان. نژادي که هيتلر و نازي ها آن را "نژاد برتر آريايي" مي دانستند و بنياد راکفلر آن را "نژاد برتر مهندسي شده ژنتيکي".
 بنياد راکفلر از دهه 1970 ميلادي نفوذ قدرتمند خود در سازمان ملل و بانک جهاني را آغاز کرد و امروزه شاهديم که مبالغ بسياري را در بانک جهاني و برنامه توسعه و تغذيه سازمان ملل سرمايه گذاري کرده است تا بدين وسيله به هدف شوم خود دست يابد.
سياست بنياد راکفلر و بنياد فورد اين بود که متخصصان علم کشاورزي را از کشورهاي جهان سوم جذب آمريکا کرده و پس از دوره آموزشي دوباره آنها را به کشورهاي خود بازمي گرداندند تا با در خدمت قراردادن علم خود در مسير اهداف آمريکا بدين وسيله اقتصاد آمريکا و بخصوص "انقلاب ژنها" پيشرفت کند.
بنياد راکفلر تمامي توجه خود را بر روي محدود کردن عمر انسان به "نظم توالي ژن ها" متمرکز کرده تا بدين ترتيب بتواند نسل منتخب، نژاده و برتر خود را با نهادينه کردن ويژگي هاي دلخواه خود در انسانها به دست آورد. پس از جنگ جهاني دوم، "نسل سازان" نازي هيتلر از آلمان به آمريکا آورده شدند تا در خدمت خواسته هاي آمريکا و راکفلر "انقلاب ژنها" را پايه ريزي کنند.
در سال 1946 ميلادي، "نلسون راکفلر" به همراه "هنري والاس" رئيس شرکت Pioneer Hi-Bred در سفر به مکزيک، "انقلاب سبز" را کليد زدند. آنها در ابتدا مدعي بودند که مي خواهند نظام غذايي کشورهاي ضعيف و جهان سوم را تحت حمايت و پوشش قرار دهند اما بعدها مشخص شد که همانند انحصاز نفت، بنياد راکفلر براي صنعت کشاورزي هم نقشه کشيده است. همان طور که هنري کيسينجر در دهه 1970 ميلادي گفت: "اگر شما نفت را کنترل کنيد کشور را در دست خواهيد گرفت و اگر غذا را کنترل کنيد، مردم را".
بنياد راکفلر قدم به قدم با "انقلاب سبز" خود بر روي ژن گياهان و حيوانات پژوهش و آنها را مهندسي کرد.
"جان.اچ ديويس" که معاون وزير کشاورزي دوره دوايت آيزنهاور بود يک بار در سال 1956 ميلادي در مقاله اي در دانشکده تجارت و بازرگاني دانشگاه هاروارد نوشت که آمريکا بايد از برنامه هاي دولتي به هدف دست برداشته و از کشاورزي به تجارت کشاورزي روي بياورد. او خوب مي دانست چه در سر دارد و چه مي گويد. انقلاب و تحول در صنعت کشاورزي موجب کنترل خوراک و غذا گرديد.
سياست "انقلاب سبز"  بر پايه تکثير بذرهاي دو تخمکي در بازارهاي رو به توسعه بود. مشکل اين بذرها اين بود که ظرفيت بازآفريني نداشتند. بتدريج کشاورزان مجبور به خريد بذرساليانه از شرکت هاي تحت نظر راکفلر و شرکا شدند و بدين ترتيب تحت سيطره "دست هاي پنهان" بازار تجارت کشاورزان کنترل شد و هدف نياز کشاورزان و صنعت کشاورزي به "دست هاي پنهان" محقق شد.
معرفي فناوري کشاورزي مدرن آمريکا، کودهاي شيميايي، و بذرهاي دوتخمکي تجاري همه کشاورزان کشورهاي پيشرفته را به شرکت هاي ذيربط در امر تجارت محصولات کشاورزي وابسته کرد. اين امر نتيجه يک دهه فرايند برنامه ريزي شده بود. آمريکا با ايجاد "کشاورزي بازارنهاد" که در اصل، "کشاورزي کنترل شده تجارتي" است، ريشه صادرکنندگان عمده محصولات کشاورزي را خشکاند. بنياد راکفلر و فورد، دست به دست يکديگر دادند تا به اهداف سيا (CIA) خدمت کنند.

"انقلاب سبز" زمينه جهاني سازي
کار، طبق نقشه بزرگ "دست هاي پنهان" پيش مي رفت. رعيت هاي حومه شهرها بناچار به شهرها پناه برده و به دنبال کار مي گشتند؛ بدين طريق به خدمت کارخانه ها در آمده و به خواسته صاحبان اين انديشه کمک مي کردند و نهايتاً "جهاني سازي" شکل گرفت.

انقلاب سبز با شکل گرفتن زنجيره اي از عوامل قوت يافت. بانک جهاني از هيچ کمکي براي آمايش سرزمين ها، تحقق پروژه هاي آبرساني، تأمين کود، تقويت خاک حذر نکرد و "هفت خواهر نفتي" جهان تمامي نيترات، نفت خام و ديگر مايحتاج انقلاب سبز را تأمين کردند.
دولت آمريکا در آغاز راه "انقلاب سبز"، با زيرکي تمام، براي خريد کود و بذر، به کشاورزان وام داد. کشاورزاني که فادر به شرکت در اين طرح نبودند، از بخش خصوصي وام گرفتند و به دليل نرخ بهره بالا قادر هيچ سودي براي آنها باقي نماند. پس از برداشت محصول، مجبور به فروش همه محصولات خود براي پرداخت قسط وام و بهره آن بودند. بتدريج به وام دهندگان و تجار وابسته شده و حتي زمين هاي خود را از دست دادند.
بنياد راکفلر با رساندن پروژه "انقلاب سبز" به سر منزل مقصود، پروژه ديگري به نام "انقلاب ژن ها" را کليد زد که نام خود را از رئيس بنياد يعني "کانراد کانوي" گرفت که "انقلاب ژن ها" خود داستاني جدا دارد که بايد به آن جداگانه پرداخته شود.

مادر وی استنلی آن دونهام (Stanley Ann Dunham) اهل آمریکا و پدر وی باراک اوبامای بزرگ (Barack Obama Sr.) اهل کنیا، شش ماه قبل از تولد باراک اوباما با یکدیگر ازدواج کردند. این دو زمانی که باراک اوباما دو سال بیشتر نداشت از یکدیگر جدا شدند.

زمانی که اوباما شش سال داشت، مادرش با یک اندونزیایی به نام لولو سوئترو (Lolo Soetoro) ازدواج نمود و خانواده چهار سال بعدی را در اندونزی گذراند. اوباما در ده سالگی به هاوایی بازگشت تا زندگی خود را در کنار پدربزگ و مادربزگ خود یعنی استنلی و مادلین دونهام بگذراند. وی در این سن برای آخرین بار پدر خود را ملاقات نمود.

وی تحصیلات خود را در دانشکده باختری (Occidental College)، دانشگاه کلمبیا و دانشکده حقوق هاروارد به اتمام رسند. برخی گروه‌‌ها و افراد معتقدند که اوباما یک آمریکایی نیست بلکه در کنیا متولد شده است. در 27 آوریل 2011، اوباما به طور رسمی گواهی تولد خود را منتشر نمود که البته بسیاری از کارشناسان این سند را جعلی تشخیص داده و تاکنون هیچ مرجع قضایی اصالت آن را تأیید نکرده است.

آخرین ملاقات اوباما و پدرش در سال 1971

اوباما در کنار مادر، خواهر ناتنی و ناپدری‌اش، لولو سوئترو

اوباما در کنار مادر، خواهر ناتنی و پدربزگش

اوباما پس از شکست در انتخابات مجلس نمایندگان آمریکا، در سال 1995 به عنوان سناتور دموکرات از ایالت ایلینویز وارد کنگره شد. یکی از جنجال‌برانگیزترین اقدمات وی در سنا دادن رأی مخالف به قانونی بود که بر اساس آن نوزادانی که از عمل سقط جنین جان سالم به در می‌بردند باید تحت مراقبت‌های پزشکی و بیمارستانی قرار می‌گرفتند. مجله نشنال‌ ‌ژورنال به وی لقب لیبرال‌ترین سناتور سال 2007 را داد.

باراک اوباما پس از شکست هیلاری کلینتون در رقابت درون حزبی دموکرات‌ها، توانست با شعار  "تغییر" و "امید" بر جان مک‌کین، نامزد جمهورخواه، پیشی گرفته و در سال 2008 به عنوان اولین رئیس‌جمهور سیاه‌پوست آمریکا برگزیده شود. وی در طول دوران ریاست جمهوری خود با مشکلات اقتصادی و سیاسی بزرگی دست به گریبان بوده است که افول اقتصادی آمریکا و نیز تداوم جنگ‌هایی که در دوران جرج بوش آغاز شده بودند، بزرگترین آنها هستند.

یکی از میتینگ‌های انتخاباتی باراک اوباما که طی آن یک فعال سیاسی پلاکارد "در مورد 11 سپتامبر تحقیق کنید!" را در مقابل وی بالای سر برده است

در این گزارش به بررسی برخی از زوایایی پنهان زندگی شخصی وی می‌پردازیم که می‌توان گفت به غیر از بحث مربوط به ملیت و مکان تولد، بقیه عمدتا زیر سایه زندگی سیاسی وی قرار داشته است. در گزارش بعدی نیز به بررسی روابط اوباما با لابی یهود و صهیونیست‌ها خواهیم پرداخت.

*آیا اوباما شهروند آمریکا است؟

تولد اوباما در کنیا

اورلی تاتز (Orly Taitz)، وکیل اهل کالیفرنیا، در سال 2009 نسخه‌ای از گواهی تولد اوباما را منتشر نمود که نشان می‌داد وی متولد کنیا است نه هاوایی. با توجه به اصرار اوباما و دولت آمریکا مبنی بر اینکه وی در هاوایی متولد شده است این امر می‌توانست تأثیری بسیار منفی بر مشروعیت دولت اوباما داشته باشد. بنا بر گزارش‌ها تاتز فعالیت‌هایی را در دادگاه محلی کالیفرنیا آغاز کرده تا اصالت این سند را به تأیید برساند.

تصویر گواهی تولد اوباما در کنیا

در این سند اعلام شده که باراک حسین اوباما در 4 آگوست 1961، در بیمارستانی به نام "کوست جنرال" (Coast General) در موباسا، کنیا، متولد شده است. این در حالی است که مادربزرگ پدری اوباما در کنیا نیز اعلام کرده بود که وی در کنیا متولد شده است. با توجه به مطالب فوق این سؤال مطرح می‌شود که پس چگونه کاخ سفید، تصویر سندی را منتشر کرد که نشان می‌داد اوباما در هاوایی متولد شده است؟

اوباما و تابعیت اندونزی

تاتان سیوفولانا (Tatan Syuflana)، گزارشگر و عکاس خبرگذاری آسوشیتدپرس در سال 2007 تصویری را منتشر نمود که که در آن کارت ثبت‌نام اوباما در مدرسه فرانسیسکوس آسیسی (Fransiskus Assisi) اندونزی منتشر گشته بود. در این تصویر اوباما با اسم باری سوئترو (Barry Soetoro) و توسط ناپدری‌اش لولو سوئترو (Lolo Soetoro) در مدرسه ثبت‌نام نموده است.

در این کارت، باری سوئترو یک شهروند اندونزی قلمداد گشته است که در 4 آگوست 1961 در هونولولو (Honolulu)، هاوایی، متولد شده است. در این سند دین وی اسلام قلمداد گردیده است.

کارت ثبت نام اوباما در اندونزی با نام باری سوئترو

اوباما پس از اتمام تحصیلات خود در مدرسه ابتدایی آسیسی، وارد مدرسه دولتی "اس‌دی‌ان منتنگ" (SDN Menteng) شد. این در حالی است که تیم اوباما چه در زمان انتخابات و چه تاکنون که چندین سال از زمامداری وی در آمریکا می‌گذرد، اظهار نظری در مورد تابعیت اندونزیایی وی نکرده‌اند.

آن دونهام (Ann Dunham)، مادر آمریکایی اوباما، در سال 1963 و زمانی که باراک اوباما دو سال بیشتر نداشت از همسر اول خود یعنی پدر اوباما جدا شد. دونهام سپس با لول سوئرنتو، تبعه کشور اندونزی، ازدواج نموده و در سال 1966 یا 1967 به اندونزی مهاجرت نمود. آنچه که مشخص است بر اساس قوانین اندونزی اوباما باید شهروند این کشور می‌بود تا در یک مدرسه دولتی ثبت‌نام می‌کرد و از آنجایی که بر اساس قوانین اندونزی در دهه 60، اتباع این کشور نمی‌توانستند دارای تابعیت دوگانه باشند، بنابراین اوباما از تابعیت هر کشور دیگری خارج می‌شد تا می‌توانست در اندونزی به مدرسه دولتی برود. اوباما در سن چهار یا پنج سالگی به اندونزی رفته و ظاهرا در سن ده سالگی بار دیگر به هاوایی بازگشته است.

از سوی دیگر وی در یکی از برنامه‌های تبلیغاتی خود اعلام نمود که در سال 1981 به پاکستان سفر کرده بود، "زمانی که در دانشکده بودم به پاکستان رفتم. قبل از اینکه به کمیته روابط خارجی سنا بپیوندم می‌دانستم که شیعه و سنی چیستند." نکته جالب اینجاست که بنا بر گزارش‌ها، اوباما هیچگاه قبل از این چه در نوشته‌های خود و چه در مباحث مطروحه در کمیته در مورد پاکستان، به این سفرها اشاره‌ای نکرده بود. وی به مدت سه هفته در کراچی پاکستان اقامت کرده بود. در آن زمان پاکستان تحت سلطه یک حکومت نظامی بوده و سفر اتباع آمریکایی به این کشور امکان‌ناپذیر بود بنابراین اوباما با گذرنامه اندونزی وارد این کشور شده بود.

این امر نشان می‌دهد که اوباما در سنین برگسالی نیز تلاشی برای خروج از تابعیت اندونزی نکرده و از گذرنامه این کشور استفاده می‌نمود.

پاسخ کاخ سفید به جنبش تولد

چندین سال پس از اینکه اوباما با رخوت و غرور هر چه تمام ارائه گواهی تولد خود را رد می‌کرد، کاخ سفید بالاخره در آوریل 2011 یک نسخه PDF از گواهی تولد اوباما را در ایالت هاوایی منتشر کرد. اگرچه کاخ سفید و رسانه‌های آمریکایی اعلام کردند که جنبش تولد دیگر به پایان راه خود رسیده است، اما این مدرک بیش از آنکه به سؤالات پاسخ دهد، خود منشأ پیدایش سؤالات دیگری گشت. برای مثال، چرا شماره گواهی تولد اوباما بیشتر از شماره گواهی تولد افرادی هستند که بعد از وی در همان بیمارستان متولد شده‌اند؟ کورت نیمو (Kurt Nimmo)، فعال ضد جنگ و وبلاگ‌نویس، می‌نویسد: "زمانی که بخش‌هایی از سند ارائه شده به قدر کافی بزرگ می‌‌شوند ما به تناقض‌های آشکاری برمی‌خوریم. برای مثال، چنین به نظر می‌رسد که تاریخ مهر شده بر روی سند، تغییر داده شده است. همچنین کلمات و اعداد تایپ شده به طرز مشکوکی دارای یک حاشیه سفید هستند که نشان می‌دهند این ارقام و کلمات احتمالا ابتدا از یک متن اسکن شده و سپس بر روی کاغذی که دارای پس‌زمینه سبز است اضافه شده‌اند."

عکس گواهی تولد اوباما که به شهادت اکثر کارشناسان جعلی است

این سند پس از آن منتشر شد که نشريه كنگره آمريكا برنامه‌ای محرمانه برای تحقيق و تفحص در مورد زادگاه اوباما آغاز نمود. برخي اعضای كنگره از حزب جمهوريخواه اصرار دارند گواهي تولد اوباما جعلی است و او در كنيا، موطن پدرش و نه آمريكا به دنيا آمده است.

اوباما و همجنس‌بازی

وین مدسِن (Wayne Madsen)، محقق و روزنامه‌نگار آمریکایی با انتشار مقاله‌ای در ماه می 2010 به افشای ارتباط باراک اوباما و رام امانوئل، رئیس دفتر وی، با یک کلوب همجنس‌بازی در شیکاگو با نام "کشور مردان" (Men's Country) پرداخت.

مدسن در مقاله خود نوشت که بر اساس اطلاعات منبعی وابسته به جامعه همجنس‌بازان و همچنین چند نفر از منابع سیاسی قدیمی در شیکاگو، این دو تن از اعضای دائمی یک کلوب همجنس‌بازی هستند. منابع مطلع به مدسن اعلام داشته‌اند که این باشگاه به مشتریان خود حق عضویت یک ساله "دائمی" در ازای دریافت هزینه آن اعطاء می‌کند و اینکه در فایل‌های کامپیوتری و کاغذی این باشگاه اسامی اراک اوباما و راهم امانوئل به چشم می‌خورد. این اطلاعات به صورت محرمانه نگهداری می‌شوند اما منابع نزدیک به کلوب "باشگاه مردان" معتقدند که سرویس‌های اطلاعاتی، کامپیوترها و پرونده‌های حاوی اطلاعات اوباما و امانوئل را پاکسازی کرده‌‌اند.

تابلو ورودی باشگاه "کشور مردان"

تصاویرباشگاه "کشور مردان"

منابع مرتبط با جامعه همجنس‌بازان شیکاگو گزارش داده‌اند که اوباما علاقه داشته است با مردان سفید پوست رابطه جنسی برقرار نماید. به گفته این منابع اوباما هر چهارشنبه در این باشگاه دیده می‌شد. این اتهامات زمانی مطرح گشتند که فردی به نام لری سینکلیر (Lary Sinclair) در سال 2008 ادعا نمود که در سال 1999 یک بار در داخل یک لیموزین و بار دیگر در اتاق یک متل در حومه شیکاگو با سناتور اوباما رابطه جنسی برقرار کرده و شاهد مصرف کوکائین توسط وی بوده است. وی همچنین ادعا نموده است که برخی از افراد مرتبط با همجنس‌بازی‌های اوباما نیز برای جلوگیری از فاش نشدن موضوع به قتل رسیده‌اند.

لری سینکلیر

 پس از افشای این مطالب توسط سنکلیر وی توسط پلیس واشنگتن دستگیر شد. حکم دستگیری وی توسط بیو بایدن (Beau Biden)، دادستان کل منطقه دلاواره، و پسر جو بایدن، معاون اوباما، صادر شد. نکته جالب توجه در اظهارات سینکلر اشاره به نام اشخاصی است که در این باشگاه همجنس‌بازی رفت و آمد داشتند اما بعدها به طرز مرموزی به قتل رسیدند. به گفته وی این افراد ممکن است به منظور پاکسازی سوابق اوباما و امانوئل کشته شده باشند.

فیلمی که لری سینکلیر در مورد رابطه جنسی خود با اوباما بر روی اینترنت قرار داد

بر اساس این گزارش، اوباما از اواسط دهه 1990 و پس از اینکه در سال 1996 به عنوان سناتور ایالت ایلینویز به مجلس سنا راه یافت به عضویت این باشگاه همجنس‌بازی درآمد. این باشگاه حتی کارت‌های عضویت نیز برای اوباما و امانوئل منتشر نمود. اوباما در بازی‌های انتخابی بسکتبال با امانوئل و فردی به نام آلکسی گیانولیاس (Alexi Giannoulias) آشنا شد. گیانولیاس بعدها در یک پرونده مالی درگیر شد. قاضی پرونده اعلام کرد که 500 ساعت مکالمات تلفنی ضبط شده مربوط به این پرونده به درخواست، بلاگوجویچ (Blagojevich)، متهم پرونده و وکیل مدافع وی و با توجه به دلایلی که ارائه نمودند پخش نخواهد شد. منابع وین مدسن به وی اعلام کردند که این مکالمات احتمالا محتوی اظهاراتی در مورد زندگی شخصی اوباما و امانوئل بوده‌اند.

این در حالی است که اوباما بارها و در سخنرانی‌های متعدد از حقوق همجنس‌بازان حمایت کرده است. در دوران زمامداری وی قانون ممنوعیت فعالیت همجنس‌بازان در آمریکا لغو شد. بر اساس این قانون که به قانون "نپرس و نگو" معروف بود، سربازان آمریکایی لزومی نداشت که گرایشات جنسی خود را فاش کنند اما در صورتی که پرده از همجنس‌باز بودن آنها برداشته می‌شد، با خطر اخراج از ارتش مواجه می‌شدند. هم‌اکنون این قانون دیگر لغو شده است و همجنس‌بازها می‌توانند آزادانه در ارتش آمریکا حضور یابند. یکی دیگر از فعالیت‌های اوباما در این حوزه، معرفی یک زن یهودی به نام سونیا سوتومایر (Sonia Sotomayor) به عنوان یکی از نه قاضی دیوان عالی آمریکا است. سوتو ماریو به خاطر حمایت سرسختانه از آزادی سقط جنین، آزادی حمل سلاح و آزادی همجنس‌بازی معروف است.

به گزارش گروه‌های همجنس‌باز بیش از 240 همجنس‌باز هم‌اکنون در قسمت‌های مختلف دولت اوباما مشغول به کار هستند.

سونیا سوتو مایر، قاضی همجنس‌باز دیوان عالی آمریکا

مصرف مواد مخدر توسط اوباما

اوباما در کتاب اول خود با عنوان "رویاهایی از پدرم" (1995)، چنین نوشته که قبل از وارد شدن به عرصه سیاست از ماری‌جوانا و کوکائین استفاده کرده است. وی در کتاب خود می‌گوید که چون از ظاهر کسی که سعی می‌کرد به وی هروئین بفروشد خوشش نیامد بنابراین هروئین مصرف نکرده است.

علی‌رغم چهره ورزشکارانه‌ای که از اوباما ترسیم می‌شود وی سالیان درازی است که به سیگار اعتیاد دارد

مسأله مصرف مواد مخدر یکی از مشکلاتی است که سیاستمداران به طور معمول با آن دست به گریبان هستند، و گاها به عنوان آزمایشی برای سنجش صداقت آنها به کار می‌رود. اگر سیاستمداری از مواد مخدر استفاده کرده باشد در این حالت عقل سلیم ایجاب می‌کند که سعی نماید این مشکل را هر چه زودتر از سر راه بردارد. دکتر جرومی کورسی (Jerome R. Corsi)، در کتابی با عنوان "ملت اوباما" (The Obama Nation) به بررسی این امر می‌پردازد که چرا اوباما اعتراف به مصرف مواد مخدر نمود: "شاید اوباما احساس کرد که این اطلاعات در نهایت توسط هم‌ مدرسه‌ای‌های وی فاش خواهند شد. بنابراین به منظور به حداقل رساندن آسیب‌های ناشی از این حقیقت پنهانی، بدین نتیجه رسیده که اعتراف می‌تواند بهترین روش باشد."

کتاب "ملت اوباما"

کورسی در کتاب خود بدین نکته اشاره می‌کند که اوباما باید توضیح دهد که آیا وی به فروش مواد نیز پرداخته یا اینکه چه زمانی استفاده از مواد را ترک کرده است: "آیا اوباما زمانی که سناتور ایالت ایلینویز نیز بود مواد مخدر مصرف می‌کرد؟" اوباما به این سؤال پاسخی نداده است. 

انگشتری با نشان  فراماسونری

وب‌سایت اسپانیایی XFiles.es با انتشار تصاویری به وضوح ثابت کرد که اوباما از همان سنین جوانی در حلقه‌های فراماسونری عضویت داشته است.

انگشتر اوباما که یکی از نمادهای فراماسونری را نشان می‌دهد

بزرگنمایی تصویر باراک اوباما که در 24 می 2008 در نشریه نیوزویک منتشر شده، نشان می‌دهد که انگشتر دست راست وی دارای آرم فراماسونری است. بنا بر گزارش‌ها اوباما ماسون درجه 32 (از بالاترین درجات لژ‌های ماسونری) در لژ فراماسونری پرنس هال (Prince Hall) است. تعالیم و نمادهای این لژ ماسونری سیاه‌پوستان به مانند لژ‌های سفیدپوستان است و این لژ نیز به مانند دیگر لژ‌ها سعی نموده تا یکی از اعضای خود را به قدرت برساند. پرنس هال اولین لژ فراماسونری سیاه‌پوستان در آمریکا است و به یاد بنیانگذار و استان اعظم آن که معروفترین سیاه‌پوست منطقه بوستون در زمان انقلاب‌ آمریکا و اوایل قرن 19 بود، نامگذاری شده است.

نماد لژ پرنس هال که بر روی انگشتر اوباما قابل روئیت است

این لژ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا نیز به طور علنی از باراک اوباما حمایت نمود. در زیر تصویری از آگهی این لژ در صفحه تبلیغاتی ستاد انتخاباتی باراک اوباما به چشم می‌خورد که در آن به بهانه‌هایی چون ترویج برابری، حقوق مدنی، آزادی‌های مدنی، عدالت اقتصادی و امنیتی از وی حمایت شده است.

تصویر حمایت پرنس هال از اوباما

ثروت اندوزان بی تقوا،مرده اند، گرچه به ظاهر زنده اند. اما دانشمندان تا دنیا برقرار است زنده اند؛ بدن هایشان گرچه در زمین پنهان اما یاد آنان در دلها همیشه زنده است.

مطالب مرتبط:

اسراری در مورد علی علیه السلام

تمام درجات رشد عوالم، تابع پذيرش ولايت امیرالمؤمنین است

غدير از ديدگاه حضرت امام خميني رضوان الله علیه 

غدير از ديدگاه حضرت امام خامنه ای

عيد غدير در سيره ائمه معصوم (ع) 

غدير، روز يأس كفّار و اكمال دين‏

چرا «حبّ پیغمبر» نشانه ایمان نیست ولی «حبّ علی» هست؟

دولت كريمه و رفتار كريمه 

نظر دانشمندان غیر مسلمان درباره امیرالمومنین 

کعبه گریبان چاک علی (ع)

سبحان العلی الاعلی «یاعلی».

-یکی از یاران از پیغمبر(ص) پرسید که در شب معراج خداوند تعالی با شما با چه زبانی سخن گفت؟

حضرت فرمود:با من به زبان علی بن ابیطالب تکلم نمود.عرض کردم معبود من تو با من سخن میگویی یا پسر عم من علی است که سخن میگوید؟

فرمود:ای احمد ما تو را خلق کردیم از نور خود و علی را از نور تو و من مطلع میباشم بر ضمایر و اسرار دلها. دل هیچکس را ندیدم چون دل تو که علی را دوست دارد و لذا من با زبان علی با تو سخن گفتم(کشف الغمه)

-امام صادق(ع) فرمود:پیغمبر خدا در مراجعت از معراج فرمود چون مرا به آسمان پنجم بردند نظرم به چهره ای نورانی افتاد که شبیه صورت برادرم علی بود. از جبرئیل پرسیدم این کیست؟ گفت یا رسول الله این صورت علی است که چون ملائکه مشتاق زیارت علی بودند از پروردگار متعال خواستند چشم آنها را به جمال پر فیض علی در هر صبح و شام ،منور سازد. خداوند فرشته ای به صورت علی(ع) در آسمان پنجم قرار داد تا ملائکه به زیارت او ملذوذ و محظوظ شوند.

-فضائل اختصاصی امیر المؤمنین:

پیامبر(ص) به حضرت زهرا(س) فرمود:علی بن ابیطالب مناقبی دارد که هیچکس ندارد :

ایمان او به خدا و رسولش قبل از هر کسی،که احدی از امتم در این باره بر او سبقت نگرفته است. علم او به کتاب خدا و سنتم که احدی از امت به جز همسرت همه علم مرا نمی داند،چرا که خداوند علمی را به من آموخته است که غیر از من و او آنرا نمی داند و به ملائکه و پیامبرانش هم نیاموخته و فقط به من آموخته و مرا امر کرده که آنرا به علی بیاموزم و من اینکار را انجام دادم. بنابراین هیچکس از امتم همه علم و فهم و حکمت مرا به طور کامل غیر او نمیداند. دیگر اینکه تو ای دخترم  همسر او هستی و دو پسرش حسن و حسین نوه های من هستند و آنها دو سبط امتم هستند. و امر به معروف و نهی از منکر او، و اینکه خداوند به او حکمت و حل و فصل بین حق و باطل را آموخته است.

-در معراج علی(ع) را اینچنین معرفی کردند:

ای احمد،علی دوست ما و بهترین مخلوق ما پس از تو میباشد. او را برای تو انتخاب و اختیار نمودیم و او را وصی، وزیر و جانشین و یار و مددکار تو قرار دادیم و ما او را یاور تو و حافظ از اعداء و دشمنان تو قرار دادیم.

ای احمد به عزت خودم سوگند که هر جباری با علی به دشمنی برخیزد او را هلاک سازم و هر که با علی به خصومت جنگ کند او را مغلوب سازم.

ای احمد دلهای همه خلایق را نسبت به امت تو مهربان تر دیدم و او(علی) را ناصح تر لذا او را برای رهبری ملت تو برگزیدم تا با مهربانی مردم را به سوی حق و حقیقت رهبری و دعوت کند.

ای احمد در میان خلایق هیچ کس مطیع تر از علی نسبت به تو نیست لذا او را برادر تو قرار دادم، او را وصی و جانشین خود قرار ده.

ای احمد ،علی بنده مبتلا شده محنت است.علی سنگ محک خلایق است . تمام مردم را به دوستی او امتحان میکنم ،هر که اطاعت علی را نماید و اقرار به ولایت او کند رحمت من شامل حال او گردد و هر که از اطاعت علی سر پیچی کند عذاب و لعنت من به او رسد.

ای احمد به عزت و جلال خود سوگند اگر تو نبودی من آدم را نمی آفریدم و اگر علی نبود بهشت را به وجود نمی آوردم زیرا جزا و پاداش مردم را به قدر محبت علی و اولاد او میرهم و عقاب خلق را به میزان دشمنی آنها با علی و اولاد او انتقام میکشم.

منبع:کتاب معراج نبی اکرم(ص) ؛ تالیف حاج عماد الدین حسین عمادزاده اصفهانی

مطالب مرتبط:

پاسخ علم بهتر است یا ثروت از زبان امام علی صلوات الله علیه

تمام درجات رشد عوالم، تابع پذيرش ولايت امیرالمؤمنین است

غدير از ديدگاه حضرت امام خميني رضوان الله علیه 

غدير از ديدگاه حضرت امام خامنه ای

عيد غدير در سيره ائمه معصوم (ع) 

غدير، روز يأس كفّار و اكمال دين‏

چرا «حبّ پیغمبر» نشانه ایمان نیست ولی «حبّ علی» هست؟

دولت كريمه و رفتار كريمه 

نظر دانشمندان غیر مسلمان درباره امیرالمومنین 

کعبه گریبان چاک علی (ع)

بلایی که اتحادیه عرب بر سر بشار اسد بی تجربه آورد و می آورد، همان توصیه های بی طرفانه ای! است که هاشمی رفسنجانی برای ایران بزرگ صادر کرد که اگر نبود درایت رهبر حکیم و دور اندیش انقلاب و نیز اگر نبود ایمان و خلوص عامه ی مردم، بعید نبود طمع طعمه ی خوش خط و خال عقب نشینی نتیجه ای تا ابد تلخ برای ایران عزیزمان به بار بیاورد.

مجدالدین معلمی

موضوعات مرتبط:

موضوعات مرتبط:

پى‏ نوشتها:

هنر امروز و آينده

هنر در نظام قديم،مظلوم بود،چون از ارزشها و آرمانهاى انسانى جدايش كرده بودند...آنها كه به زور و زر تكيه داشتند،ابزارى براى استوار ماندن تخت و قدرت خود مى‏خواستند.هنر محكوم بود كه در خدمت هدفهاى زورگويان و زراندوزان در آيد،هر جا لازم شد توجيه‏گر راه و كار آنها و هر گاه نياز افتاد حربه‏اى بر ضد ارزشهاى اصيل و در همه حال مخدر و گمراه كننده باشد.

هنر در رژيم گذشته

پی‌نوشتها :
11) -گفتگو با اعضاى‏«واحد فرهنگى روزنامه جمهورى اسلامى‏»1360/11/16.
12) -همانجا.
13) -پيام به‏«دومين جشنواره تئآتر دانشجويان كشور»،14/8/1365.
14) -گفتگو با اعضاى‏«سومين كنگره شعر و ادب دانشجويان سراسر كشور-جهاددانشگاهى‏»، 1365/9/27.
15) -«گفتگو با واحد فرهنگى روزنامه جمهورى اسلامى‏»1360/11/16.
16) -همانجا.
17) -گفتگو با اعضاى‏«واحد فرهنگى روزنامه جمهورى اسلامى‏»1360/11/16.
18) -پيام به‏«يادواره تئآتر 17 شهريور»،17/6/1361.
19) -سخنرانى افتتاحيه‏«مجتمع ادب و هنر در خدمت جنگ‏»1363/6/30.
20) -مراسم ديدار اعضاى‏«واحد فرهنگى روزنامه جمهورى اسلامى‏»1360/11/16.
21) -گفتگو با اعضاى‏«واحد فرهنگى روزنامه جمهورى اسلامى‏»1360/11/26.
22) -پيام به‏«چهارمين كنگره‏ى شعر و ادب و هنر»،26/2/1363.
23) -پيام به‏«نخستين كنگره‏ى دانشجويى شعر و ادب‏»1363/9/27.
24) -پيام به‏«كنگره‏ى شعر و ادب نهضت‏سواد آموزى خراسان‏»1364/9/7.
25) -سخنرانى در«كنگره شعر شاهد» (حسينيه ارشاد) ،14/11/1365.
26) -خطاب به رهبر گروه سرود.
27) -صحبت پس از اجراى‏«برنامه سرودخوانى در استاندارى شيراز»،7/9/1366.
28) -مصاحبه با معاونت‏سينمايى وزارت ارشاد اسلامى-مجله صحيفه-يكم ارديبهشت 1364.
29) -پيام به‏«نخستين كنگره دانشجويى شعر و ادب‏»1363/9/27.
30) -سخنرانى در مراسم‏«سالگرد تاسيس سازمان تبليغات اسلامى‏»1366/4/1

شك نبايد كرد كه انقلاب،به هنر نيازمند است،و هنر انقلاب از آنجا كه بايد حامل مفاهيمى نو و قهرا ناآشنا باشد،و از آنجا كه بايد با همه‏ى معارضه‏ها و خصومتهايى كه هيچ انقلابى از آن مصون نيست،درگير شود و از آنجا كه بايد معارف نوين را در ذهن‏ها راسخ و ماندگار سازد، ناگزير بايد هنرى ممتاز و فاخر و پيشرو باشد.

اهميت هنر

ابزارهاى هنرى،بى‏ شك،رساترين،بليغ‏ترين و كارى‏ترين ابزار ابلاغ و تبليغ پيام است.(1)

موضوعات مرتبط:

پی‌نوشتها :

با نگاه به شريعت گرايي در شمال آفريقا و آسياي جنوب غربي- اسلام گرايي به مثابه فرمول اداره جامعه- درمي يابيم كه اين روند نسبتي با آنچه در تركيه و عربستان در جريان است، ندارد. حتي اگر بعضي از چهره هاي فعال اسلام گرا در شمال آفريقا از تركيه تمجيد كنند از آن چيزي در حكومت تركيه تمجيد مي كنند كه مربوط به دفاع تركيه از مردم فلسطين است و يا اقتدار داخلي نسبي دولت فعلي تركيه نسبت به دولت هاي قبلي تركيه و يا دولت هاي عربي مي باشد. دولت كنوني در تركيه يك مدل اسلام گرايانه نيست چون در 9 سال گذشته، دولت تركيه دنبال اجراي شريعت اسلامي نرفته است. لذا بدون شك اسلام گرايي سياسي و آنچه در منطقه براي ساخت نظام هاي شريعت گرا نياز است، تنها در جمهوري اسلامي ايران قابل دستيابي است.

کیهان- سعدالله زارعی

مطالب مرتبط:

پاسخ علم بهتر است یا ثروت از زبان امام علی صلوات الله علیه

اسراری در مورد علی علیه السلام

غدير از ديدگاه حضرت امام خميني رضوان الله علیه 

غدير از ديدگاه حضرت امام خامنه ای

عيد غدير در سيره ائمه معصوم (ع) 

غدير، روز يأس كفّار و اكمال دين‏

چرا «حبّ پیغمبر» نشانه ایمان نیست ولی «حبّ علی» هست؟

دولت كريمه و رفتار كريمه 

نظر دانشمندان غیر مسلمان درباره امیرالمومنین 

کعبه گریبان چاک علی (ع)

تقدیم به خانواده معزز «شهدای غدیر»

سلام سردار! ما که نمی شناختیم تو را، ما که نمی دانستیم «حسن تهرانی مقدم» کیست، اما دل «شهاب»، ۳ روزی است تنگ شده برایت. مثل دل شهدا که خیلی برایت تنگ شده بود، اما تو با کلید ایمان و خودباوری، قفل در شهادت را چه قشنگ باز کردی. حالا تو، در کنار شهدایی. در آغوش بچه های مهربان «کانال ماهی». پیش مصطفی چمران. قطعه سرداران. چنین بزمی، تو را کم داشت گمانم. می شود برای ما از احوالات حسن باقری بگویی؟ می شود بگویی رستگار، چه کار دارد می کند در بهشت؟ راستی! حالا که ساکن قطعه ای از بهشت شده ای، سلام ما را به کریمی و برادران دستواره برسان. اصلا حق با تو بود؛ جنگ تمام شد، اما سفره شهادت، برچیده نشد. تو با خون سرخت، حرفت را بر کرسی نشاندی و رفتی. با اشک های دختر ۵ ساله ات و با صلابت پسرت که از امتداد راه تو حرف می زد. برای بچه های سپاه، ارتش، بسیج، چه جنگ باشد و چه جنگ نباشد، الحق که شهادت را نمی توان تحریم کرد. بعید می دانم کسی بتواند مفهوم این جملات را برای اوباما ترجمه کند. آمریکا باید شکست از سپاه خامنه ای را فقط و فقط تجربه کند. غرب، غریب است با مفاهیم ما. با معارف ما. هنوز محرم نشده، ملت ما باز هم رنگ و بوی «حسین» گرفت؛ عطر خون خدا. حضرت کرببلا! این هم از مسافر ما. باز هم برایت قربانی آورده ایم. اصلا جز شهادت، هیچ نیست تقدیر ما. دیروز، «شهدای عرفه» و امروز، «شهدای غدیر»؛ یعنی که در باغ شهادت، باز، باز است برای ما. ما قبل از «هل من ناصر» حسین، خون می دهیم برایش. ما برای شهادت، عجله داریم. ما آماده ایم؛ خامنه ای، این را می داند. آمریکا و اسرائیل در مصاف با رهبر ما، با یک ملت، یک امت طرف است. بحث یک تن نیست؛ بحث یک وطن است؛ یک وطن بی مرز. نظام سلطه برای حریف جمهوری اسلامی شدن، ابتدا باید از سد بیداری اسلامی بگذرد. قاسم سلیمانی، فرمانده سپاه قدس، زیرکی کرد و مرز ما را با دشمن تغییر داد. حالا ما در خاک دست نشانده های دشمن، در خاک خود دشمن، با دشمن می جنگیم. «شهاب ۳» خیلی برد دارد. دانش بچه های علمی سپاه، خیلی برد دارد. ما دیگر در فکه با دشمن نمی جنگیم. با ما در آستانه ظهور، از مکه و کربلا باید سخن بگویید. ما لازم شود، «احتمالا نظامی» نیستیم؛ «حتما نظامی» هستیم. ما از آنچه آژانس می پندارد، خطرناک تریم برای نظام سلطه. دهه فجر ما هنوز هم «سلسله والفجر» دارد. ما همان نسل کربلای پنج ایم. ما را آب اروند، مرد بار آورده است. ما را خاک فکه، کربلایی بار آورده. نسیم عاشورا، اجازه نمی دهد که ما از تحریم بترسیم. از دل تحریم دشمن، خون «حسن تهرانی مقدم» جوشید؛ هر چه این تحریم، هوشمندانه تر شود، عدد دانشمندان ما بیشتر می شود. حالا سپاه، فقط دانشگاه شهادت نیست. پایگاه علم است و دانش.

سردار! تو به شهادت رسیدی، اما دسترنجت، همچنان رنج می دهد دشمن را. هر فشنگ تو، همچنان تیری است بر قلب تحریم. حتی تابوت تو، برای دشمن حکم باروت است. خون تو اسلحه ماست. خاورمیانه باز هم روی انگشت سرداران سپاه خواهد چرخید. ما شاید تو را از دست داده باشیم، اما دشمن هنوز مانده که از تیرهای تو، و سفیر خشم شاگردانت، تیر بخورد. گلوله هایت هنوز هست و عمرشان جاودانه است. شاگردانت در سازمان خودکفایی سپاه، بوی استاد شهیدشان را گرفته اند. مغز متفکر عرصه نظامی سپاه، تا «سجیل» و «رعد» و «ثاقب» هست، متلاشی خواهد کرد مغز دشمن را، و «شهاب» در «غدیر ذوالفقار» با جانشین تو بیعت می کند، سردار!

***

سردار! مهمات سپاه، کارشان، داغ گذاشتن بر دل دشمن است. در این ملک، تا لباس سپاه به رنگ سبز علوی است، نسل خیبرشکنان، ابتر نمی ماند. شنیده ام موشک هایت تا قلب نتانیاهو برد دارد. شنیده ام «آقا» تو را دوست دارد. شنیده ام دستت زخم تحریم بسته است، اما تو به خودکفایی باور داری. نگاه کن افعال مرا! مضارع استمراری است. این همه را وقتی فهمیدم که تو به شهادت رسیدی، اما اسلحه ات هنوز گرم گرم است.

سردار! شاید صلاح نبود که ما تو را بشناسیم. تو نباید رسانه ای می شدی. دشمن نباید دانشمندان عرصه نظامی ما را می شناخت. رسانه ملی نباید تو را به مردم معرفی می کرد. تو نباید دیده می شدی. این همه، بدیهیات اصول نظامی است، اما شهادت، پرده از گمنامی تو کنار زد. از این پس، ما تو را بیشتر خواهیم شناخت. هر سلاح معجزه آسایی که توسط سپاه، به خط تولید برسد، معرفت ما را نسبت به تو بیشتر خواهد کرد. تو اگر رفته ای، اما کامل کرده ای رسالتت را. بذر علم و دانش نظامی تو، کاشته شده در دل سپاه. ما هنوز منتظر برداشت محصولات تو و همرزمان و شاگردانت هستیم. وقت هر برداشتی، سلام خواهیم فرستاد به روح تو و به ارواح مطهر همه شهدا. شهدا داشته های ما هستند، برای فصل برداشت. بی برادر نمی ماند «شهاب». خون سرخ تو، خبر از نزدیک بودن فصل برداشت می دهد. هم سنگرانت مشغول کارند.

***

سردار! هیچ دقت کرده ای، جای مزار تو در قطعه سرداران، خالی بود؟! جایی که ما دیده بودیم، یک گل لاله کم داشت. ممنون که قشنگ تر کردی، بهشت زهرای ما را. راستی! ممنون که هنوز هم زنده ای. سپاه، با همان موشک تو، چشم دشمن را از حدقه درخواهد آورد. دست برادری بسته با تو «شهاب» و با خونت، هم قسم شده اند، هم سنگرانت. «حسن تهرانی مقدم» یک نام نیست؛ یک مرام است. این مرام تا صبح صادق، تدریس می شود در دانشگاه سپاه. ای شهید! ما با خون تو برای دشمن، خط و نشان می کشیم؛ حالا هم ما تو را می شناسیم و هم دشمن. آقای آمریکا! به این می گویند «سمفونی خون». ترجمه نکن، به زودی تجربه اش می کنی…

اول بدون اینکه معطل تان کنم روشن و صریح و بدون تعارف تکه پاره کردن بگویم که من معتقد به ولایت فقیهم و آن هم مطلقه اش ، نه از ترس دادگاه و زندان که خوبش را رفته ام و نه به ملاحظه منافع و مصالح که همه را رها کرده ام و در ایران هم ساکن نیستم . فضای ریاآلوده و دروغ آکنده مان البته جای گفتگوی خالص و آسوده نمی گذارد ولی به هر حال فکر می کنم با مخاطبان خاص این مطلب از هر دیدگاه و طیفی که باشند در این ویژگی مشترکیم که احتمالا ترجیح می دهیم طرف مقابلمان خودش باشد بی پیرایه و بزک هر چند خوشمان نیاید و دوست داریم تمرین تحمل و پذیرش کنیم و ترجیح می دهیم طرف مقابل مان راست بگوید هر چند تلخ تا اینکه دروغ بگوید و شیرین و بعد از چند سال بفهمیم کلاهی سرمان گذاشته که پیش پایمان را هم نمی بینیم .

دوم اینکه به خودم و به دیگران اجازه فکر کردن می دهم و لذا از رسیدن به نتایجی هرچند ناسازگار با بیانیه های رسمی و ادبیات رایج نمی ترسم و هزینه های سنگینش را هم تا حالا داده ام و امیدوارم بعد از این هم بتوانم بدهم ، پس اگر نعمت خداداد عقل را تعطیل نکردم و مثلا به این نتیجه رسیدم که مثلا اجبار حجاب درست نبوده برای بیان فکر خودم از کسی نمی ترسم با این تفاوت که به مخالف خودم ناسزا نمی گویم و او را اجنبی و دزد و خائن و آمریکایی به حساب نمی آورم . پس سعی می کنم بفهمم که اندیشه ها و باورهای مختلف در تجربه حاکمیت اسلامی ما وجود دارد از شهید مطهری که می خواست از شوروی آدم بیاورد برای تدریس در دانشکده الهیات و شهید بهشتی که از آزادی احزاب مخالف نظام در فعالیت سیاسی دفاع می کرد تا بزرگواران دیگری که به هر دلیل جور دیگر ی فکر می کنند و می فهمند ، ولی به هر حال نه امام موسى صدر را که عاشقانه می ستایم چنان تقدیس می کنم که جلوه خدایی پیدا کند و نتوانم نقدش کنم و نه مثلا به آیت الله مصباح یزدی یا آیت الله جنتی ناسزا می گویم و مورد حمله قرار می دهم .

اصولا یکی از بزرگترین مشکلات ما جماعت این است که به دلایل مختلف تاریخی و اجتماعی قدرت تحمل مخالف را نداریم و همه مان - راست و چپ ، اصولگرا و محافظه کار ، حزب اللهی و منافق - کار که دست خودمان می افتد به حذف مخالف روی می آوریم . از کودکی مخالف را با نفرین و ناسزا در زبان حذف می کنیم و بزرگتر که می شویم با زور بازو به حذف فیزیکی متوسل می شویم و بالاتر که می رویم ... قصه همان است و حجمش تغییر می کند و ابعادش . از اول تربیت نمی شویم برای فهم و تحمل و قبول اینکه دیگرانی هم هستند که شکل ما نیستند و رنگ ما نیستند و مثل ما فکر نمی کنند و آنها هم به اندازه ما حق دارند و باید با آنها کنار بیاییم و هر که باشیم نمی توانیم طرف مقابل را توی دریا بریزیم یا با یک کُپه هیزم بسوزانیم . این است که اگر دوم خرداد بشود هر که به ناطق رأی داده بیچاره است و اگر بیست و دوم خرداد بشود هر که به موسوی فکر کرده !

به ولایت فقیه کاملا معتقدم ولی آن را از ضروریات دین نمی دانم و اگر کسی به آن عقیده نداشت او را کافر و مشرک به حساب نمی آورم و از آنجا که به آزادی بیان و آزادی عقیده در همین چارچوب عقیده و باور دارم ( و به یقین اگر آزادی نباشد باور و عقیده دینی و عبادت هم اصالت و ارزش پیدا نمی کند واصلا دینداری با آزادی است که معنی می یابد و شاهدش هم ایمان غربی هایی که مسلمان شده اند و کاش صداوسیمای ما همان قدر که فیلمهای هالیوود را می خرد و دوبله می کند برنامه های مستند المنار حزب الله رد گفتگو با این جماعت را پخش می کرد و جالب است همین تناقض که این دانشگاه ملی افکار مخاطب را با پیامهای مؤثر رسانه ای غرب پر می کند و بعد انتظار دارد با برنامه های سیاسی اخبار ساعت نوزده نسل جوانی که آن خوراک را مصرف کرده موضع ضدآمریکایی پیدا کند )

بنابراین فکر می کنم همان طور که من توقع دارم مخاطب حرفم را بشنود و تحمل کند ، من هم باید نظر دیدگاه طرف مقابل را بشنوم و بفهمم . فرقش این است که حالا یک دیدگاه با رأی قاطع مردم حاکمیت پیدا کرده و طرف مقابل باید در زندگی اجتماعی و سیاسی لوازم آن را بپذیرد ولی معنایش آن نیست که اگر کسی در تفکر و باور جور دیگر فکر کرد بشود لگد زد و او را از ایران بیرون کرد . (‌قصه توطئه و فتنه و مبارزه مسلحانه و اقدام برای براندازی کاملا فرق می کند و البته ضوابط و قواعد هم دارد تا نشود به این بهانه هر کسی را متهم ساخت)

این بود که سال ها پیش وقتی جوانی در نمایشگاه کتاب تهران با شور و هیجان جلو آمد و گفت : "حاج آقا ! من ولایت فقیه را اصلا قبول ندارم ". با خونسردی گفتم : باشد ... ، به من خیره شد و متعجب از اینکه مثلا توی گوشش نزده ام منتظر ماند تا گفتگوی یکی دو ساعته مان روی جدول کنار باغچه کنار سالن یازده تمام شود و او که در ابتدا بدون ذکر القاب از رهبر انقلاب یاد می کرد موقع خداحافظی بگوید : کاش آیت الله خامنه ای این حرف ها را صراحتا به مردم می گفتند !

یکی از مشکلات اصلی ما در برقراری ارباط با مخاطب عام - در دایره اول ایران و بعد برای تبیین موضوعات و مواضعمان در سطح جهان - این است که به زبان درونی ، صنفی ،‌داخلی سخن می گوییم . زبان صنفی در محیط خاص خودمان قابل فهم است و مشکلی ایجاد نمی کند ولی وقتی به سطح مخاطب عام می آید مشکل درست می شود . بعد از قرن ها برای نخستین بار فرصت حاکمیت برای فکر و اندیشه شیعی حاصل شده و اتفاقا حالا وقتی است که اینترنت هست و ماهواره هست و حرف توی اتاق دربسته نمی ماند وروزگار عوض شده و حالا که می خواهیم با دنیا حرف بزنیم وقتی با زبان صنفی خودمان که مخصوص مدرسه و حجره و متن کتاب است با دنیا حرف می زنیم مشکل شروع می شود . این قضیه در همه اصناف و طبقات اجتماعی صادق است ، پزکان هم در داخل دانشکده و بیمارستان و مطب زبان خاص و اصطلاحات خاص دارند و هر دانش و علم و تخصصی ترمینولوژی خودش را دارد . این زبان و ادبیات و واژگان وقتی در همان اتمسفر و فضا به کار می رود کاملا قابل فهم و طبیعی است و کارکرد خود را حفظ می کند ولی وقتی به فضا و محیط عمومی می آید قضیه فرق می کند .

در خیابان جمهوری تهران که بورس تریکوباف هاست یا در بازار تهران وقتی آگهی های دستنویس به در ودیوار می زنند که مثلا " سفت زن ماهر نیازمندیم " یا " وسط کار خانم باتجربه " کمتر کسی دچار تعجب می شود ولی همین آگهی را اگر در ایستگاه متروی میرداماد ببینیم همه ناخودآگاه می خندند . این خنده و تعجب کاملا طبیعی است زیرا زبان داخلی یک صنف خاص را عموم نمی فهمند و هضم نمی کنند .

در بار ه این موضوع قبلا مفصل گفته و نوشته ام که به دلایل گوناگون حوزه های علمیه ما ادبیات خود را به روز نکرده اند . اگر فرهنگ های لغت معروف دنیا هر سال ویرایش جدید دارند رساله توضیح المسائل ما صدسال است ادبیاتش ثابت مانده در حالی که سرعت تغییرات فرهنگی و اجتماعی مخاطب بسیار زیاد است . وقتی می گوییم تقلید مرجع تقلید ما چیزی اراده می کند و مخاطب چیز دیگری می فهمد . شما درک مخاطب عام از تقلید یعنی " تکرار طوطی وار و بی معنی رفتار دیگران " را مقایسه کنید با تعبیر شگرف و زیبای علامه شهید سید محمد باقر صدر که تقلید یعنی گردن بند و قلاده به گردن آویختن و معنی اش این است که فقیه مجتهد بار عمل مکلف را به گردن می گیرد . در واقع فقیه خود را فدا می کند تا شخص مؤمن فردای قیامت آسوده باشد و فقیه در پیشگاه خدا به پاسخ برخیزد .

بین خودتان و خدا این فهم و تلقی کاملا متفاوت و غریب از مفهوم تقلید چه قدر فرق می کند با آن دیدگاه و تلقی عمومی ورایج ؟ با این دیدگاه دوم چه احساسی پیدا می کنید نسبت به کسی که به خاطر سبک شدن شانه های عمل شما باراعمالتان را به گردن گرفته است و به جایی می رسد که مثل آیت الله العظمى خوانساری وقتی می خواهند برای یک عمل جراحی او را بیهوش کنند اجازه نمی دهد ومی گوید مردم از من به عنوان یک فقیه عاقل هوشیار تقلید می کنند و اعمالشان به من وابسته و منسوب است و حتى به اندازه ساعتی نمی خواهم از ادراک و فهم خارج شوم . پزشکان با ناباوری کار را آغاز می کنند و در کمال حیرت می بینند که آن بزرگوار تا پایان عمل جراحی و آخرین بخیه به ذکر و تلاوت قرآن مشغول است . این احساس مسئولیت و فداکاری کجا و آن باور غالب و عمومی کجا ؟

من خود هر وقت برای پرداخت خمس سالانه ام به محضر یکی از فقهای بزرگوار در تهران می رسم به ایشان عرض می کنم : تمنا دارم محبت کنید و باری از من بردارید ! بر من منت بگذارید و مرا سبک کنید ! چرا که باور دارم او مال مرا پاک می کند و مسئولیتی سنگین برای مصرف این مبلغ ناچیز می پذیرد . حالا من با خیال راحت خدا را شکر می کتنم و می روم و توپ در زمین اوست که آیا می تواند این حق را درست ادا کند ، آیا می تواند این مال را به نیازمند واقعی برساند ،‌ آیا می تواند این پول را در جهت صحیح هزینه کند ؟ ( در این باره هم مفصل نوشته ام که اگر حرمت امامزاده ای را متولی اش نگه نداشت چه خواهد شد و باورهای عمومی مردم چگونه تغییر خواهد کرد )

موضوعاتی مثل ولایت فقیه یا امر به معروف و نهی از منکر ( که نظام مترقی و پیشرفته کنترل اجتماعی است که آن را در حد مچ گیری توی خیابان تنزل داده ایم ) یا حجاب دقیقا در همین نقطه دچار مشکل بدفهمی می شوند ( بد کرداری ما هم از این بدفهمی ناشی می شود یعنی با این دریافت غلط برای روسری و چادر توی سر مردم می زنیم و برای نماز در سالن مدرسه یا پادگان را از داخل قفل می کنیم ! ) و به این ترتیب می آییم و برای تبین اهمیت مفهوم ولایت فقیه و حدود اختیاراتش به تعابیری متوسل می شویم مثل اینکه اگر بگوید زنت بر تو حرام است دیگر طلاق خود به خود جاری است .از تعبیر " إمرأتک طالق " در فهم فقهی و ادبیات حوزوی یک دریافت می شود و در فهم مخاطب عام سال هزار و سیصد ونود ایران و جهان دریافتی دیگر .

کسی باید بیاید و بگوید اصلا ولی فقیه چه کار به زن و بچه مردم دارد ؟ کسی که خودش و زندگی اش را فدای کشور و مردمش کرده و یک تنه مقابل یک دنیا ایستاده ، کسی که نگذاشته یک وجب از خاک این کشور را کسی غارت کند ، کسی که با همه مشکلات پای پیشرفت حیرت آور علمی این کشور ایستاده و عزت و آبروی این مردم را در دنیا خریده ، کسی که از بالای سرش روسیه و اسراییل و از پایین پایش شیخک های عرب و از راست و چپش آمریکا در افغانستان و عراق شب و روز مشغول تهدید و معرکه گیری اند و در همین حال در داخل هم با جماعتی کودک مزاج روبروست که هم از آنها خنجر می خورد و هم باید لبخند بزند و تحویلشان بگیرد چه کار به زن مردم دارد ؟

می آییم و مثلا برای بیان ارادت و تبعیت مان می گوییم اگر ولی فقیه در وسط روز بگوید : " الآن شب است ما می پذیریم ! " اگر ولی فقیه چنین بگوید هم او اشتتباه می کند و هم تو که می پذیری ! اصلا ولی فقیه را ما تبعیت می کنیم چون در شب تاریک زندگی روز را تشخیص می دهد و در روز روشن هدایت از شب حفظمان می کند واگر روزی ولی فقیه فرق روز و شب را تشخیص ندهد همان لحظه از ولایت ساقط است . چرا عقل و فهم مردم را دست کم می گیریم و نه فقط به مردم بلکه به ولی فقیه و دین اهانت می کنیم ؟

ولی فقیه را تبعیت می کنیم چون آگاه است ، چون عالم است ، اختیارمان را نه کورکورانه و از سر عجز بلکه با آگاهی کامل و اختیار داده ایم دستش چون بهتر از دیگران می فهمد و تشخیص می دهد . چون بیدار است پشت سرش راه افتاده ایم ، چون چشمهایش باز است به نگاهش اعتماد کرده ایم ، چون درست تشخیص می دهد همراهش شده ایم . قصه، قصه عاشقی و سرسپردگی دلی و حالی نیست بلکه اصل ماجرا درک عقلی و انتخاب آگاهانه است . حالا اگر دو تا جوان بسیجی خواستند چفیه گردنشان بیاندازند و علی علی کنند و جای پای آقا را در حسینیه امام خمینی ببوسند ، خوب آزادند ، اما موضوعی به این اهمیت و والایی را تا حد موضوعات مسخره ای مثل سیاه بودن ماست وشب بودن روز ! پایین آوردن ظلم به همه فقهای شیعه است .
جریانی پرافتخار از شیخ طوسی و علامه حلی تا میرزای شیرازی و شیخ انصاری و از شیخ مفید و شهید اول تا سیدحسن مدرس و امام خمینی را که حتى دشمنانشان به نزاهت و هوشمندی و تقوا و دانش و آگاهی شان اعتراف دارند و تنها جریانی است که انحراف و خطا تویش استثناست و در طول تاریخ این طور پای مردم ایستاده و مصالح مظلومان بی پناه را در برابر منافع اقتصادی و سیاسی استعمارگران و قدرت ها حفظ کرده یکسره ندیدن و به خاطر اشتباه تنی چند اصل موضوع را به فراموشی سپردن بی انصافی است .

مصیبت این است که از افقی چنین متعالی به جایی می رسیم که کار می افتد دست آقای مثلا قاضی ! مرتضوی که در جریان دادگاه خودم صراحتا می گفت دروغ بنویس و بگو مرا خط می داده اند تا کارت را درست کنم و می خواست این طوری توطئه بیگانگان را شناسایی و کشف کند و یا مسئولیت تببین مفهومی متعالی مثل ولایت فقیه بر عهده کسانی قرار می گیرد که عظمت ولی فقیه را در نقل قول یک خانم قابله ارزیابی کنند و همین طور بگیر تا همه کسانی که خواسته و ناخواسته حرف هایشان ، دیدگاهشان ، طرز فکرشان می شود خوراک یوتیوب و فیسبوک و بالاترین و نقل قول مجلس و محفل و تاکسی و اتوبوس ! و تقصیر از ملت است نه ، از ماست که بر ماست .

امیرمؤمنان فرمود : " یُستدل على إدبار الدول بأربع ...نشانه فروپاشی و سقوط چهار چیز است ، مشغول شدن به جزئیات و حواشی ، غفلت از مسائل کلان و اصلی ، کنارزدن اشخاص و مدیران لایق و کارشناس و سپردن امور به افراد ناتوان و فرومایه و پست ! " بله مشکل از خودمان است که تئوری افتخارآفرین فقه سیاسی شیعه را که باید در مهمترین مراکز علمی و پژوهشگاههای علوم سیاسی و مراکز مطالعاتی دنیا در باره اش بحث کنیم و ادعا داشته باشیم و سرمان را بالا بگیریم در حد منبری ها و مداح های یک هیأت خانگی پایین آورده ایم و نمی فهمیم انتشار حرفی که شاید با ارفاق و تسامح در یک روضه زنانه مقبل و بل قابل تحمل باشد ، در سطح عمومی چه نتیجه ای دارد ؟!

این روزها که برای برگزاری یک همایش بین المللی با عنوان " تجربه سیاسی ولایت فقیه در ایران " با یک مؤسسه پژوهشی علمی لبنان همکاری می کنم دلم بیشتر می سوزد وقتی می بینم دانشمندان و نویسندگان و محققان از کشورهای گوناگون ، مسیحی و مسلمان ،‌سنی و شیعه ،‌روحانی و کشیش ،‌سکولار و دینمدار ، مخالف و موافق چه گونه در باره این موضوع حرف می زنند . بیشتر حسرت می خورم که می بینم استاد مسیحی برجسته علوم سیاسی و فارغ التحصیل مشهور سوربون فرانسه چگونه موفقیت های ایران را ستایش می کند و ما در ایران برای تبیین جایگاه ولایت فقیه به چه چیزهایی متوسل می شویم .
در یکی از کتاب هایم با نام " ما سخاوتمند ترین مردم دنیا هستیم ! " به همین در د دل ها پرداخته ام که چنین ارزش هایی ،‌چنین مردمی ،‌چنین تاریخ و تمدن و پیشینه ای ،‌چنین موقعیت جغرافیایی و استراتژیکی ، چنین منابع طبیعی و قابلیت های اقتصادی ، چنین شهدا و سرداران سرافرازی را هر ملتی در هر جای دنیا داشته باشند چه می کنند و ما چه طور با تمام قوا به غارت و حراج همه داشته هایمان برخاسته ایم .

می خواستم برای آن رفیق فیسبوکی مان از ولایت فقیه بگویم و از دلایل قانع بودن خود به آن بنویسم . می خواستم نکاتی بنویسم از مبنا و مفهوم این مسأله و پیشنهاد کنم مثل چند آدم عاقل و محترم حرف همدیگر را بشنویم و سعی کنیم همدیگر را بفهمیم و اساسا به مطالعه و بحث در این باره بپردازیم ، حیف است که گروهی دانشجویی از قوات لبنانیه یعنی نیروهای سمیر جعجع و دشمنان حزب الله و ایران کتاب آیت الله جوادی آملی را با هم مباحثه کنند و در باره ولایت فقیه حرف بزنند و ما خودمان توی ایران و بین خودمان اهل مطالعه علمی و بحث جدی نباشیم ( مشکل این است که طرف مان ایرانی و هموطن ماست ، خیرخواه و دلسوز است ، مسلمان است - هر چند من در این موضوع برای هموطنان غیر مسلمان هم قائل به حق مشارکت در بحث هستم - عاقل و درس خوانده و چیزفهم است ، مخلص و سالم و متعهد است ولی صرفا به خاطر اینکه در مسائلی جزئی مثل من فکر نمی کند نمی توانم با او کنار بیایم ، حیف نیست کنار این همه وجه اشتراک همه دغدغه ما همان یک نکته جزئی اختلاف باشد )

برخی مقدمات کلی برای توافق و همفکری
به هر حال دیدم شاید لازم باشد برای ورود به این بحث چه توسط من و چه توسط هر کسی دیگر بعضی مقدمات باید مورد بررسی قرار گیرد تا بتوان بر اساس آنها وارد متن اصلی بحث شد و البته در همین مقدمات هم حق اظهار نظر و تذکر و راهنمایی و همفکری و حتى مخالفت منطقی را برای همه دوستان و دشمنان ! قائل هستم .

1- فارغ ا زتفاصیل و مصادیق بیاندیشید و به اصل موضوع فکر کنید . وقتی به فلان کلمه یا جمله خاص رهبری در نماز جمعه فکر می کنید ، به طور طبیعی نمی توانید مفهوم کلان ولایت فقیه و کارکرد آن در یک بستر تاریخی و اجتماعی گسترده را تحلیل کنید اما اگر از اصل به فرع و از جزء به کل حرکت کنید آن وقت می شود این قطعه های کوچک پازل را هم در جای خودش قرار داد . مثل خیلی موضوعات دیگر باید بدون در نظر گرفتن شخص به اصل موضوع اندیشید .

2- درگیر الفاظ و تعابیر نشوید و در اصطلاحات توقف نکنید . هر فضایی زبان خودش را دارد ، ممکن است شما با زبان عربی راحت نباشید همان طور که طرف مقابل شما هم وقتی ناخواسته از اصطلاحات انگلیسی استفاده می کنید خوش نمی آید ( و لذا او به شما فحش می دهد و شما را غربزده می خواند و شما هم به او ناسزا می گویید و او را امل و متحجر خطاب می کنید ) ولی فقیه یعنی حاکمی که آگاهی به دین دارد . چون مبنای این نظام حاکمیت بر اساس دین است طبیعتا باید کسی که در رأس آن قرار می گیرد دین شناس باشد . ولی فقیه یعنی " رئیس نظام دین آگاه " هر جای دنیا هم بروید و در هر کشوری هم زندگی کنید بالاخره یک حاکمیتی دارد ، این هم یک جورش است ، حالا شما خوشتان نمی آید ، در مقابل شما تعداد بسیار بیشتری هستند که آن را قبول دارند . د رکشورهای دیگر هم خیلی افراد هستند که نظام حاکم کشورشان را قبول ندارند ولی باید در مقابل رأی اکثریت تسلیم شوند .

3- بحث بر سر نظام اجرایی است نه امور علمی محض در کتاب ها و مقاله ها . وقتی پای اجرا و حکومت به میان آمد آدم باید از آسمان خیال و فکر بیاید پایین پایش را روی زمین بگذارد و مثل بچه آدم واقعیت را ببیند . اینجا مردم نان می خواهند ، تهدید هست ، خطر هست ، باید به آینده و منابع انرژی فکر کرد ، باید برای ارتش اسلحه خرید ، هزار و یک موضوع هست که روی کاغذ خودش را نشان نمی دهد و لذا کسی که یک گوشه نشسته زیر کولر و آب پرتقال می خورد ممکن است خیلی حرف ها بزند ولی وقتی آمد پای کار اجرایی مجبور است به جای نظریه پردازی و بحث های مجرد و انتزاعی و مباحث علمی پیه کتک خوردن را به تن خودش بمالد . جهان معاصر تجربه انواع نظام های سیاسی را دارد از نظام دیکتاتوری شاهانه و سلطنتی تا نظام کمونیستی و نظام سرمایه داری . یک جا استالین آمده و روی همه مدعیان حقوق محرومین را سفید کرده و یک جا به اسم دموکراسی گندش در آمده که پشت صحنه قدرت راکفلرها و جنایت سازمان سیا چه پدری از بشر در می آورد . در چنین فضایی باید کسی که کار را به دست دارد قدرت اجرایی داشته باشد و بتواند حرف آخر را بزند و در مسائل کلان و اساسی مثل جنگ و صلح همه پای تصمیم و حرفش بایستند و کسی یکپارچگی ملت و کشور را دچار خلل نکند و قدرت و قاطعیت او را متزلزل نسازد و این حرف آخر چیزی است که به آن ولایت مطلقه یعنی کامل می گویند و این چیزی است که از رئیس جمهور آمریکا تا امیر قطر دارند ( تصور کنید توی همین قضایای اخیر رهبر انقلاب اگر نبود چه کسی می توانست جلوی ترکتازی جریان خطرناک و رو به گسترش داخل دولت فعلی را بگیرد )

4- بنابراین آرمانگرایی و خیال پردازی نکنید . در خلأ می شود خیلی حرف ها زد و خیلی چیزها گفت اما در عالم واقع قضایا فرق می کند ، آقای خامنه ای بیست و پنج سال قبل تنها کسی بود که از دکتر شریعتی تمجید می کرد ، روحانی روشنفکر و به روز ی بود ، شعر و رمان می خواند و با اخوان ثالث و شمس آل احمد پیپ می کشید ولی همین مرد بعد از پذیرش رهبری وارد یک دنیای دیگر شد . شاید از آن آدم خیلی ها خوششان می آمد که الآن با او مشکل داشته باشند ولی این ها باعث نمی شود ایشان تمام کار و زندگی و اداره امور جامعه را تعطیل کند به خاطر تحسین و پسند فلان و بهمان .

قاضی هر کار بکند بالاخره یک طرف دعوا ناراضی خواهد بود مگر اینکه قضاوت را کنار بگذارد . مشکل این است که خیلی وقت ها ما در فضای ذهنی زندگی و فکر می کنیم نه واقعیت . چند سال پیش خانم میانسالی جوانش را آورده بود که حاج آقا این پسر سی سالش شده هنوز زن نگرفته ، هر کسی را پیدا می کنیم نمی پسندد و یک عیبی رویش می گذارد ،‌به پسر نگاهی کردم و گفتم : من می دانم مشکلش چیست ، او جنیفر لوپزی می خواهد که نماز شب بخواند ! پسر زد زیر خند و مادر با تعجب منتظر بود که آدرس طرف را بدهم کار را به خیر و خوشی تمام کند ! بعد به او گفتم پسر جان ، نمی شود که تو شب فیلم ببینی و صبح بروی خونه این و آن خواستگاری دنبال تصویرهای ذهنی ات بگردی ، غذای خوشمزه بخواهی طرف لباسش بوی قرمه سبزی می گیرد ، ادوکلون فرانسوی بخواهی باید ساندویچ بیرون را بخوری ، خانم دکتر بخواهی بچه ات را باید پرستار بزرگ کند ، بچه سالم و آرام و درست بخواهی زنت باید توی خانه بنشیند ،‌ یک کم از آن بالاها بیا پایین توی واقعیت ! این موضوع در همه جوانب زندگی ما صدق می کند . در فضای مجازی به هم فحش می دهیم و چهار تا خبر دروغ بر علیه هم می سازیم و دلمان را خوش می کنیم و بعد که به دنیای واقعی می آییم جریان مخالف نظام می بیند سی و دو سال است خیالبافی می کند و نظام همان نظام است و دولت همان دولت و از این طرف مسئولین نظام هم می بینند مشکلاتی که در اخبار دیشب گفته بودند همه اش دود شده و رفته هوا همچنان حل نشده باقی مانده است ! راه حل این است که به جای فکر کردن به آرزوهایمان کمی به واقعیت موجود فکر کنیم و بر اساس همین واقعیت بیاندیشیم . از امام موسى صدر که نازتر و خوشگل تر و بین المللی تر و امروزی تر و تسامح و تساهل تر که نداریم ، بی تعارف اگر امروز او ولی فقیه بود نباید رئیس قوه قضائیه تعیین می کرد ، نباید سخنرانی می کرد ، نباید در مقابل فتنه و توطئه می ایستاد ، نباید برای مقابله با حمله دشمن اسلحه بر می داشت ، حالا یک کم این ور تر یا یک کم آن ورتر ، قبول ... ولی مثلا در مقابل اسرائیل توی لبنان گل دستش می گرفت یا این که نه ، می گفت : "سلاح عزت مردان است " ؟

5- پس فقط دیکته ننوشته بی غلط است . هر نظامی به غیر از حکومت امام زمان مشکلاتی دارد و هیچکس ، نه تنها آیت الله خامنه ای و امام خمینی بلکه مقدس اردبیلی و سیدبن طاووس هم معصوم نیستند ، هر کس که باشد بالاخره حرف هایی می زند یا تصمیماتی می گیرد که ممکن است نادرست از آب دربیاید ، چون علم غیب ندارد و معصوم نیست و بالاخره انسان است . حالا که امام معصوم نیست چه کنیم ؟ نمی شود که کار را روی زمین گذاشت . بالاخره باید زمام امور را به کسی سپرد . این تعریف کارامد و واقع گرایانه نظام پیشنهادی فقه شیعه است که در زمان غیبت امام معصوم کسی که باتقوا و نزیه و آگاه و دیندار باشد و وسوسه های نفسانی و توطئه های گوناگون و فریب ها و نیرنگ های بیگانه و اشنا در او کمتر اثر کند کار را به دست بگیرد و البته به هر حال معصوم نیست . اینجا اشتباه از کسانی است که به جای تکیه بر واقعیت عینی تصویری قدسی از ولی فقیه ارائه می کنند که نه جای انتقاد و پرسش دارد و نه جای حرف و حدیث .

6- در باره کلیت یک نظام حکومتی حرف می زنیم و حکم می کنیم . همه جا نقاط مثبت هست و نقاط منفی . همان طور که نمی توانیم بگوییم در آمریکا صددرصد همه چیز منفی است و هیچ چیز قابل تحسین وجود ندارد ، نمی توانیم بگوییم ما در نظام جمهوری اسلامی هیچ ایراد و اشکالی نداریم . در حکومت طاغوت ممکن است یک قاضی متعهد و یک مدیر پاک و زحمت کش پیدا شود ولی هیچ کدام توجیه کننده حکومت ظلم نیستند و در حکومت اسلامی هم ممکن است یک قاضی رشوه بگیرد و یک مدیرکل دزدی کند ولی اینها باعث تخطئه اصل نظام نمی شود . باید در این موضوع منطقی برخورد کرد و به جای به کار بردن اوصاف نامعقولی مثل دولت کریمه اعتراف کرد که ما هم یک نظام حکومتی هستیم با حسن ها و عیب ایش ، با نقاط منفی و نقاط مثبت اما اصل و اساس آن چون بر سلامت دین و صدق و راستی قرار دارد نه ظلم و فساد از آن دفاع می کنیم ، حالا اگر کسی در آن خلاف کرد او را محاکمه می کنیم نه این که او را به عنوان معاون خود منصوب کنیم و بعد هم قاطعانه از او حمایت کنیم !

7- بحث بر سر تصمیم اکثریت است . ما چه خوشمان بیاید یا نه اکثریت قاطع و قریب به اتفاق مردم در ایران از ولایت فقیه حمایت کرده و می کنند و با رأی مردم این نظام حاکمیت یدا کرده وحتى امروز هم علیرغم حرف و حدیث ها و انتقادها و گلایه ها بازهم این نسبت در حدی حفظ شده که حتى مخالفان نظام هم نمی توانند ادعا کنند این اکثریت قاطع تغییر قابل توجهی کرده است . خوب باید به این اکثریت تن داد و آن را محترم شمرد .

اگر شما مخالف ولایت فقیه باشید چه بخواهید و چه نخواهید یک نفر هستید و یک رأی دارید ، دیگرانی هستند که آنها هم به اندازه شما ایرانی هستند و به اندازه شما انسان هستند و به اندازه شما محترمند و آنها نظرشان این است که نظام ولایت فقیه حاکم باشد . من به صراحت و بدون تعارف و ملاحظه معتقدم اگر روزی این نسبت بر عکس شود ما باید تسلیم نظر اغلبیت بشویم و قرار نیست تفنگ برداریم و ملت را بکشیم . من معتقدم حفظ نظام به چاقو کشیدن و خون ریختن و اسلحه برداشتن و شهید شدن نیست بلکه حفظ نظام به مرافقبت از آن در مقابل فساد و خطا و ظلم و خیانت و نفاق و دزدی است . دزدی دزدی است چه طرف ریش داشته باشد چه کراوات ،‌دروغ دروغ است چه بالای منبر باشد چه پشت تریبون ، ظلم ظلم است چه با عمامه باشد چه با کلاه . باید این نظام مقدس جمهوری اسلامی را از آفاتی حفظ کرد که هر نظامی را تهدید می کند و اصلا عجیب و غریب نیست . ما اگر نظامی حاکم کردیم که به مردم احترام بگذارد و به آنها خدمت کند و پاک باشد و عدالت گستر باشد و امنیت و رفاه و آسایش مردم را تأمین کند نه تنها مردم ما پای این نظام می ایستند بلکه دیگران می گویند ما همین را می خواهیم که ایرانی ها دارند ‌، اسمش ولایت فقیه است باشد ، اسمش هر چیز دیگر می خواهد باشد چنان که مسیحیان شام در مقابل حکومت مسیحی غربی پای حکومت اسلامی ایستادند و با هم کیشان خود جنگیدند به خاطر حفظ حکومت اسلامی که عدالت را برایشان تأمین کرده بود و به آبادانی سرزمین شان پرداخته بود . حالا ما اکثریتی داریم که مدافع ولایت فقیه است و بین مکاتب مختلف سیاسی برای اداره جامعه این طرح را پذیرفته است پس ما باید تسلیم شویم چنان که فقهای خود ما می گویند شهروندان مسلمان در کشورهای غیر اسلامی باید در امور عام قوانین آن کشور را مراعات کنند .

8- حالا بر اساس واقعیت عینی حرف بزنید . خوب این نظام حاکم یک رئیس می خواهد که به تعبیر عرب یبه آن می گویند " ولی " ، باید از میان گزینه های موجود کسی این مسئولیت را بپذیرد . یک بار بعد از انتشار خطبه های نماز جمعه تهران که توسط یکی از ائمه جمعه بزرگوار ایراد شده بود به دوستی منتقد ولی فقیه که از متن خطبه ها به شدت ناراحت و عصبی بود گفتم : اگر همین آیت الله فلانی ولی فقیه بود خوب بود ؟ از جا پرید و گفت خدانکند ! گفتم : همین است دیگر ، شما فکرمی کنی می شود حضرت جبرئیل را به عنوان ولی فقیه آورد روی زمین ؟ حالا نوبت مقایسه بین مصداق های عینی است . بین گزینه های قابل بحث از شخصیت آیت الله خامنه ای آگاه تر ، اجرایی تر ، عالم تر ، مدیرتر ، توانمند تر ، مطلع تر ، کاریزماتیک تر سراغ دارید ؟ حالا حیف نیست به خاطر یک مصداق جزئی این همه نقاط مثبت را فراموش کنیم ؟ ( می ماند مثلا مصداقی مثل نوع موضع گیری ایشان در حوادث بعد از انتخابات که حکمت و سبب آن را هم گذشت زمان معلوم خواهد کرد )

با پشتوانه حضور بحث ولایت فقیه در تاریخ طولانی فقه شیعه امام خمینی آن را به شکل منسجم و منظم عرضه کرد و پس از طرح آن به صورت علمی و نظری طی سالهای قبل از انقلاب اسلامی ایران ، توانست بعد از انقلاب به شکل بسیار عینی و ملموس آن را در کنار الگوهای مختلف حاکمیت سیاسی عرضه کند و به آزمون بگذارد . از سویی پشتوانه تئوریک و علمی آن را تأمین کند و از سوی دیگر ساز وکار اجرایی و عملی آن را پیش بینی کند . هم ترکیب دینی آن را برای تکیه بر فقه و دین نگهدارد و هم مشارکت مردمی را در بالاترین حد ممکن ( برگزاری سالی یک انتخابات )‌ و در سطوح گوناگون ( از شوراها تا خبرگان رهبری ) فراهم سازد . در روزگاری که حاکمان مسلمان عربستان یک کشور را به نام یک خانواده سعودی می نامند این نظام اسلامی کوچکترین ویژگی فردی و عشیره ای و قبیله ای باقی نگذاشت و تهدید های رایج همه نظام های دموکراتیک مانند اثرگذاری ثروت گروهی و قدرت شخصی را به حداقل رساند .

این موضوع به جهت اهمیت آن باید مورد بحث و بررسی نخبگان قرار گیرد و باید بتوان در باره آن پرسید و انتقاد کرد و البته باید مرد و مردانه هم حقایق را پذیرفت . جالب اینجاست که ادبیات شخصی امام خمینی و آیت الله خامنه ای در این قضایا خیلی منطقی و معقول است و هر دو بزرگوار صراحتا به وجود برخی مشکلات اعتراف دارند و گفته اند ما داریم سعی می کنیم به الگوی ایده آل برسیم و ادعا نمی کنیم که به آن رسیده ایم ولی مشکل از کاسه های داغ تر از آش است که گاه به خاطر مصالح و منافع شخصی و گاه هم از سر نادانی و جهالت تعابیر و الفاظ نامعقولی به کار می برند و به خیال دفاع از ولایت فقیه آن را بیشتر دچار ابهام و تردید می کنند .

فراوانند بزرگان و فضلای عالم و عاقل و فرزانه در حوزه علمیه و دانشگاه و مراکز علمی که انقلابی و متعهدند و به اصل نظام و ولایت فقیه از بن دندان باور دارند و خاصه در نواندیشان جوان حرف های گفتنی زیاد دارند اما در احوال و اوضاع این چند ساله سکوت کرده اند و به جای ورود به این بحث ها و روشنگری ترجیح می دهند چیزی ننویسند و نگویند . برخی از آنان صراحتا در پاسخ به پرسش من در باره دلیل این سکوت از نگرانی خود در باره مصادره اعلام موضع خود حرف می زنند . حق دارند چون از ولایت فقیه دفاع می کنند و نامشان کنار نام آقای فلان و جناب بهمان قرار می گیرد . چون فلان مسئول موضع آنان را به نفع خود تلقی می کند ، چون کسی نمی پذیرد از کوچکترین خطا و ایراد انتقاد کنند ، چون فضای موجود مع الاسف دفاع از ولایت فقیه را به معنی تأیید همه مشکلات و خطاها و آفات و ایرادها تلقی می کند و چون حرف زدن از ولایت فقیه گاهی با دادکشیدن و فحش دادن و دعوا کردن و عصبانی شدن همراه بوده و لذا با این صداوسیما و بااین دولت و با این جوّ موجود ترجیح می دهند همچنان بر این موضع پافشاری کنند .

اگر بدون اینکه از کوره در بروید و فحش و ناسزا بدهید تا اینجای نوشته طولانی من را خوانده اید ، به خودتان یک نمره مثبت بدهید . ممکن است با هر بخشی از این نوشته مخالف باشید یا دیدگاههای مختلفی را ابراز کنید چنان که خود من نیز در موارد بسیار ی از همین نوشته حرف ها و ملاحظاتی دارم و فکر می کنم باید همه ما یاد بگیریم و تمرین کنیم که حتى در صورت مخالفت به یکدیگر احترام بگذاریم و همدیگر را بپذیریم و صرفا به خاطر عدم موافقت در عقیده متهم نکنیم . پس اگر شما به هر دلیل به ولایت فقیه معتقد نباشید من شما را محکوم نمی کنم و برچسب بی دین و لامذهب و جاسوس و دشمن و غیرخودی به شما نمی زنم و از اینکه به حرفهایم گوش کرده اید و وقت خودتان را برای من گذاشته اید بسیار متشکرم .

این بحث می تواند با همراهی و مشارکت شما به شکل منطقی ادامه پیدا کند وبلکه به تعبیر دقیق تر تازه آغاز شود .
محمدرضا زائری

این روزها موضوع کرسیهای آزاداندیشی که مدتی است از سوی رهبر انقلاب به درستی و فراست مطرح گشته، از سوی صداوسیما و مسئولین، دستمایه پروژه ملی و همیشگی «خزسازی مفاهیم متعالی» قرار گرفته است که هر چند وقت یک بار برخی از طرح­های عمیق و افکار بلند را با مشتی ولایت­مداری‌های ساده‌­لوحانه به لجن می­‌کشند و تا زمانیکه به کل، همه­‌ی طرح رهبری را به موضوع لطیفه­‌های تاریخ گذشته مبدل نکنند، دست از مجاهدات پرطمطراق خویش برنمی‌­دارند.

داستان، داستان آن مردی است که با انگشت به ماه اشاره می­کند و یاران همه نوک انگشت را سیاحت می­کردند. طلاب از این می­گویند که کلاسهای درسشان کرسی آزاداندیشی است و مدیران حوزه درسهای خارج را مصداق کرسی می­دانند و دانشگاهی هم از فقدان زمینه آزاداندیشی سخن می­گوید. آنکه جسورتر است از طرح بزرگ احداث هزاران کرسی مرمری در سرسراهای علمی سخن خواهد گفت و آنکه ژستش بیشتر است از تنظیم آیین­‌نامه برگزاری مسابقات مناظره­ای پرده برمی­دارد. اینجاست تراژدی بزرگ زمانه ما که انسان را بین بلندبلند خندیدن و های‌های گریستن مخیر می­کند تا چه آید بر سر این سامان و هامان…

اما ریشه معضل در «اخباری­گری در مواجهه با سخنان رهبری»ست. ظاهرگرایی در برخورد با بیانات که به «کرسی­‌خوانی» و «کرسی­‌انگاری» مقوله تغییر گفتمان می­انجامد. معضل بزرگ دوم «فقدان عظیم شارحان عاقل» است که مشتی دولتی بی­سواد را در خط مقدم شرح و بسط و اشاعه نظریات ره­بر قرار می­دهد.

«کرسی آزاداندیشی» برترین قالبی است که رهبر برای قرار دادن «مسیر علم در ریل صحیح» پیشنهاد می­کند. بر هیچ دانشگاهی و حوزوی بابصیرت و منصفی پوشیده نیست که علم و دانش و دو نهاد سنتی و مدرن آن، حوزه و دانشگاه، نه تنها هرگز در مسیر تحقق آرمان «جامعه اسلامی» نبوده و نیستند بلکه بسی بدتر از آن کمترین دخالت را در مسیر تحولات فرهنگی و سیاسی و اجتماعی کشور ایفا می­کنند. صنعت که نهاد اجتماعی متناسب رشته­‌های فنی است سالهاست که در مراتب پایین خود درجا می­زند و اقتصاد کشور هرگز از دانشکده­‌های فنی مرتزق نشده است. فرهنگ و جامعه و سیاست و اقتصاد ایران جز در معدود تلاشهایی مورد تحلیل رشته­‌های علوم اجتماعی قرار نگرفته است و اینها هرگز بازیگر فعالی در نقد فرهنگ و تحلیل و اصلاح معضلات بزرگ آن نداشته­‌اند چه رسد که در قد و قامت کنشگری برای حل بحران­های اجتماعی- فرهنگی ما در مواجهه با تجدد و طراحی بومی-دینی ساختارها و نظامات اجتماعی مطرح باشند. روحانیت که به فرموده ره­بر «مسئول دینداری» مردم است فرسنگها از وظیفه خویش دور است و نهاد علمی حوزه که باید پشتیبان نمو تمدنی تشیع و بروز فرهنگی، سیاسی، اجتماعی باشد هنوز مشغول حاشیه زدن به احکام فردی طهارات است. بیت­‌المال عظیم این سرزمین که گنج زیرپای ما و متعلق به تمامی حق­مداران طول تاریخ بوده و هست و خواهد بود، به راحتی به دست دانشگاهی داده می­شود که هیچ خدمتی به مردم این سامان نکرده است.

گفتمان امروز دانشگاه ما بی­گفتمانی است. خواندن علم از سر سیری، از سر لهو و لعب و چند سال بعد حواله افتخار آمیز میلیونها تومان خرج ملت به کشوری در امریکا و اروپا. هیچکس نیست که فریاد بزند شاه لخت است. الحق مستدلاً من پای این حرف می­ایستم که دانشگاه­های امروز ما نیستند جز مکانهایی آزاد برای دوست­یابی و دوست­بازی و باقی واژه‌­های مرتبطی که در شأن مطرح شدن نیستند. خب چرا کسی مطالبه نمی­کند که چطور از سال ۱۳۴۱ که ایران­ خوردو تإسیس شده و همزمان با آن صدها دانشکده فنی بوجود آمده و رشد کردند، کوچکترین تغییری در این صنعت انگلیسی بوجود نیامده و از مونتاژ و نهایتاً تولید بومی پیکان جلوتر نمی­رود؟ کیست که مطالبه کند خسارت بزرگی که دانشگاه ما و متعاقب آن خودروسازی ما به مردم این ملت زده است؟ کلاه خودمان را قاضی کنیم، الحق اگر همه رشته­‌های فنی را تعطیل می­کردیم و خودروسازی را از دم اوراق می­کردیم و به جای آن خوردوی صفر از آلمان با قیمت پژو و پراید داخلی وارد می­کردیم، چقدر از نظر اقتصادی و محیط زیستی و روانی سود می­کردیم؟

علوم انسانی چه گلی به سر این مملکت زده که مثل قارچ در دانشکده­های دانشگاه آزاد رشد می­کند؟ خدمت که هیچ، حتی در ترجمه هم موفق نبوده. گفتمان امروز دانشگاه­‌های ما افتادن در سرپایینی و بی­‌کله دویدن است، به کدام سو؟ الله اعلم! مهمترین و تنها هدف تولید مقالات علمی است. «همه دنبال مقاله‌اند» تنها و تنها به این دلیل که «همه دنبال مقاله‌اند»! کلیشه مستقر بی بنیادی که جزو مقدسات و نوامیس جامعه دانشگاهی ما شده است.

گفتمان حوزه چیست؟ خود بیایند و بگویند. حاشیه زدن به گذشتگان و تکریم حداکثری روند علمی گذشته. در فقه برای پونصدهزارمین بار بازبینی نظر شیخ درباره تعداد شستن لازم برای ظرفی که سگ لیسیده. خبر هم ندارند که الآن در تهران سگ داشتن از آن پزهای حسابی است و بیچاره­‌ها انقدر هم شعور ندارند که لااقل مثل فرنگی‌ها نگذارند سگشان توی ماشین و خیابان و خانه کثافاتش را بریزد. سگ را می­‌آورد توی آپارتمان و کل ساختمان را به گند می­کشد و حالا سؤال ما از تعداد بار لازم برای شستن پادری منزل است! در فلسفه و عرفان هم همین خشوع در برابر صدرا و ابن عربی است و بحث از ناتوانی در فهم اصطلاحات بوعلی و سهروردی و صدرا و نهایتاً بحث از مراحل سلوک. انگار نه انگار که یک جای دیگر عالم چهارصدسال فلسفه بوجود آمده که آن هم ریشه در همان فلسفه یونانی ارسطو و افلاطون دارد و حالا حرف‌هایی می­زند و خواسته­‌هایی را مطرح می­کند و ارزشهایی را می­طلبد. اصلاً انگار نه انگار که بحث اصلی در همه جا بحث از نحوه حضور دین در حیات فردی و اجتماعی انسان است و نحوه شناخت درست عالم و راه سعادت انسان که در همه این بحثها جای تفکر اسلامی خالی است. همه اینها می­شود «جمود گفتمانی»

واقعیت این است که ما نسبت به تغییرات اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی و سیاسی و روانی و حتی جسمی جامعه خویش منفعلیم. جامعه عوض می­شود و ما خود را با آن تطبیق می­دهیم. یک دوره­ای خانواده پدرسالار است و یک دوره بچه­‌سالار، یک دوره زهد ارزش است و یک دوره تجمل، یک دوره رشته عمران مد است و یک دوره رشته برق، یک دوره پوپر مد است و یک دوره هایدگر، یک دوره یک دختر باید با یک پسر دوست باشد یک دوره یک دختر و چند پسری و چندپسر و یک دختری مد است. بلاها بر سر ما می­‌آید، ایمانها ویران می­شود، خانواده­‌ها فرو می­‌پاشد، قتل و تجاوز زیاد می­شود، خودخواهی و فریبکاری و حقه‌­بازی شیوع می­‌یابد، دولتی‌ها فاسد می­شوند، مردمان زیادی از فقر به خاک سیاه می­‌نشینند و انسانیت به تدریج رخت برمی­بندد و جامعه هرکی­ هرکی می­شود و کک هیچکس گزیده نمی­شود.

علم و معرفت در این مملکت در بیراهه است. عالم جماعت به جزئیات و حواشی مشغولند و جامعه را به گرگان سپرده­اند تا تکلیف اقتصاد و فرهنگ و دین و تربیت مردم در دعواهای منفعتی سیاسیون و بی­سوادان مشخص شود. در این وانفسا حدیث خیانت عالمان ناشنیده مانده است. کرسیهای آزاداندیشی حدیث خیانت و انفعال و انحطاط جامعه حوزوی و دانشگاهی ماست…

محمد حسین بادامچی

در یکی از میلیون ها صفحه یکی از چندین شبکه اجتماعی، به بهانه سالروز شهادت شهید شوشتری و همراهان ایشان مطلبی با عنوان "شهدای وحدت" را درج کردم.

چند دقیقه ای نگذشته بود "کورش" نامی، که تصویر معرفش ( آواتار) عکس مهندس موسوی بود در پاسخ به مطلب من نوشت: این متعصب های اسلام طالبانی حقشونه بمیرن. اصلا کل سپاه پاسداران باید بمیرن.

این جمله برایم سخت مرارت بار آمد. در پاسخ نوشتم: چه کسی گفته شهید شوشتری و سپاه پاسداران متعصبانه طرفدار اسلام طالبانی ند؟؟؟

- کورش در پاسخ نوشت: من ، روشنفکرا، اصلاح طلب ها، جنبش راه سبزها، جرس، کلمه ،نوروز، ملت ایران و.... بازم بگم.

- نوشتم: اول آنکه ملت ایران مردم 9 دی و 22 بهمن هستند؛ مردم ایران استقبال کنندگان از مقام عظمای ولایت در کرمانشاه هستند. و دیگر آنکه چطور است که متهمان ترویج اسلام طالبانی توسط تروریست های متعصب سلفی و طالبانی به شهادت می رسن؟

- نوشت: اولا اون تجمعات مهندسی شده بودند. ثانیا چطور نداره، ریگی متعصب،شوشتری متعصب رو کشته.

- نکنه منظورت از مهندسی ساندس های نظام است!!! ضمنا قبول داری "ریگی" متعصب و تروریست سلفی تمام عیاربود ؟؟؟

- آره که قبول دارم، همه قبول دارن. البته شوشتری هم همین طور

- حالا بگو ببینم رامین جهانبگلو رو می شناسی؟؟؟

- چه ربطی داره!؟ کم آوردی بحث رو عوض کردی! ضمنا آقای دکتر جهانبگلو فیلسوف شهیریه که شما دیکتاتورها ایشون رو بازداشت کردید و بعد از دست شما از کشور گریخت.

- نه کم آوردم و نه بحث رو عوض کردم عجله نکنی به ربطشم می رسیم. این جهانبگلوی شما روشنفکر سکولاری بود که با پشتیبانی حزب مشارکت دور می افتاد تو دانشگاهها و مراکز مثلا فرهنگی و اجتماعی در مورد جدایی دین از سیاست و راهکارهای گذار به دموکراسی (بخوانید براندازی مردم سالاری دینی) می گفت. و با دفتر پژوهشهای فرهنگی و خانه هنرمندان ایران و مرکز گفتگوی تمدن های خاتمی همکاری می کرد که در ماجرای اعترافات "هاله اسفندیاری" دستگیر شد. همون که در مستند "به اسم دموکراسی" به همراه "هاله اسفندیاری" و " کیان تاج بخش" اعتراف می کرد؛ به همکاری با سازمان اطلاعات آمریکا!!!

- این همه نوشتی اما ربطشو نگفتی! کم آوردی؟؟؟

- آیا می دانید: وقتی جهانبگلو دستگیر شده بود؛ صدای عبد المالک ریگی از رادیو صدای ایران پخش شد، که می گفت: در برابر آزادی رامین جهانبگلو حاضر است گروگان های ایرانی اش را با جمهوری اسلامی مبادله کند.

- که چی؟

- این همون ربطیه که دنبالش بودی! جواب بده که چرا باید یک تروریست وهابی متعصب، یک روشنفکر ضد دین را اینقدر دوست داشته باشد که به خاطرش عملیات تروریستی انجام بدهد و چند نفر را گروگان بگیرد و خواهان این باشد که در قبال آزادی روشنفکر صلح دوست شما، گروگان های هموطن ایرانیمان را آزاد کند؟

- شماها عادت دارید پرونده سازی کنید.

- آره تقصیر ماست که یک تروریست برای یک روشنفکر مثلا دموکراسی خواه جان فشانی می کند!!! ضمنا نکته اینجاست همانها که سپاه را به ترویج اسلام طالبانی متهم می کردند و با جهانبگلو سمینار برگزار می کردند و در زمان اصلاحات در دانشگاه ها جولان می دادند و خود را مدرنیست می نامیدند باید به این سوال پاسخ دهند: که چرا نماد اسلام طالبانی یعنی همان گروهک ریگیمعدوم باید جهانبگلوی متجدد را تفقد کنند و سردار شوشتری را به شهادت برساند؟

- حالا ریگی یه غلطی کرده. دلیل نمیشه این یک مورد رو هی تو بوق و کرنای تکرار کنید.عادت شما مزدورای نظام همینه.

- اول آنکه جواب ندادی چه کسی همسفره متعصب های سلفی شده سپاه پاسداران یا روشنفکر های غرب زده؟

دوم آنکه هم به اعتراف رامین جهانبگلو و هم به اعتراف عبدالمالک ریگی که از تلویزیون هم پخش شد هر دو اینها سر در آبشخور سازمان سیا داشتند.

سوم آنکه فقط همین یه مورد که نیست، بد نیست بدانی که سایت ریگی در زمان انتخابات سال 88 از مسئول ستاد مهندس موسوی در سیستان و بلوچستان با عنوان «سیاستمدار بزرگ» یاد کرد و خود ریگی معدوم هم از فتنه بعد از انتخابات و جنبش راه سبز هم حمایت کرد.

- این ها چه ربطی به ما داره. ریگی هم آزاده نظرشو بگه. اما ما که از ایشان حمایت نکردیم.

- اولا به پاس حمایت ریگی سایت نوروز (وابسته به حزب مشارکت و جنبش راه سبز) شهدای حادثه تروریستی سیستان و بلوچستان را "کشته" نامید.ثانیا آقای موسوی از هیچ یک از تروریست های حامی خود از "ریگی" گرفته تا "رجوی" اعلام برائت نکرد.

درهمین حین بود که مدیر صفحه .... بنده را از صفحه اخراج کرد (بلوک) و همه مطالب را از صفحه حذف کرد.

برای مدیر صفحه که این صفحه رو برای دموکراسی خواهی و بسط اطلاعات جهت مقابله با جمهوری اسلامی ایجاد کرده بود پیام نوشتم: آنها که حاکمیت یک صفحه مجازی را در اختیار دارند و به اسم آزادی بیان این چنین دیکتاتور مابانه برخورد می کنند اگر حاکمیت در اختیارشان بود با مخالفانشان چه می کردند؟!!!

 پاورقی:
________________________________________
امام خميني خطاب به نور علي شوشتري پس از عمليات مرصاد: در اين دنيا نمي توانم كاري بكنم. اگر آبرويي داشته باشم در آن دنيا قطعا شما را شفاعت خواهم كرد.

نقل قول شهید شوشتری درباره زندگی امام خامنه ای (روحی فداه):مقداری زیلو در خانه مقام معظم رهبری بود. آن ها را جمع کردیم و فروختیم و یک مقدار هم پول از مال شخصی خودم روی آن ها گذاشتم. تا به جای آن زیلوها، برای منزل آقا فرشی تهیه کنیم.
وقتی زیلوها را عوض کردیم و فرش ها را پهن نمودیم، آقا تشریف آوردند و فرمودند: «این ها دیگر چیست؟!»

گفتم:« زیلوها را عوض کردیم.»

فرمودند: اشتباه کردید که عوض نمودید. بروید همان زیلوها را بیاورید. اصرار را بی فایده دیدم و با هزار مکافات رفتم و زیلوها را پیدا کردم وتوی خانه انداختم. زیلوهایی که واقعاً به آن ها نگاه می کردی، می دیدی که نخشان در آمده و ساییده شده اند.

بخشی از سخنان آن شهید بزرگوار قبل از شهادت: اگر امروز هم هر دیوانه و هر ابلهی دستش به این کشور دراز شود ، دستش را قطع می کنیم. ما همان آدم ها هستیم و با همان انگیزه و همان اراده .حالا درست است که موهایمان سپید شده است، اما امروز برای شهید شدن بیشتر آماده هستیم،چون آنروز یک آرزوهایی توی دلمان بود ، اما امروز همه آرزوهایمان تمام شده.امروز برای شهادت از هر روزی آماده تر هستیم.

نوشته اي از وصیت نامه شهيد شوشتري: ديروز از هرچه بود گذشتيم، امروز از هرچه بوديم! آن جا پشت خاکريز بوديم و اين جا در پناه ميز! ديروز دنبال گمنامي بوديم و امروز مواظبيم ناممان گم نشود! جبهه بوي ايمان مي داد و اين جا، ايمانمان بوي ريا مي دهد. الهي نصيرمان باش تا بصير شويم... بصيرمان کن تا از مسير برنگرديم و آزادمان کن تا اسير نگرديم...

 بیانات آیت الله جوادی آملی، بهار 1382

امام (رضوان‌الله تعالی علیه) خصوصیاتی داشت که در دیگر عارفان کمتر بود. البته دیگر عارفان نیز خصوصیاتی داشتند که در امام فرصت ظهور و بروز پیدا نکرد. هر یک از عرفا مظهر اسمی از اسماء الله هستند. کاری که دیگران کرده اند این است که کتاب های مبسوطی در این زمینه نوشته اند، امام (رض) فرصت این کار را پیدا نکردند، اما نوشته های دیگران را از علم به عین و از گوش به آغوش آوردند؛ چیزی که نهایت سعی و تلاش دیگران بود.

ما انوار را ضایع می کنیم. شب بلند می‌شود نماز شب می‌خواند، صبح می‌نشیند غیبت می‌کند. نور نماز شب رفت! با یک حرف تلخ این نورها از بین می‌رود.

سی و چند سال است که جمهوری اسلامی قرار است هفته بعد سقوط کند، تا خاورمیانه روی انگشتان ژنرال پترائوس بچرخد. اول قرار بود، دنیا روی انگشت آمریکا بچرخد، بعد قرار شد خاورمیانه، اما حالا نظام سرمایه داری باید سیب مرحوم استیوجابز را ۲ دستی بچسبد. زمین البته که نیروی جاذبه دارد. حالا گلابی های استرالیا هم برای نظام سرمایه داری شاخ شده اند. آمریکا دیر جنبید، دیگر کاری از ترور ساخته نیست. آمانو نمی تواند با یک بیانیه، جور این همه فلاکت یانکی ها را بکشد. اوباما خیال کرده دنیا به همین کوچکی کره زمین مدور روی میز اتاق بیضی است که فوت کنی بچرخد و با یک اشاره، چند دور بچرخد. میکروفن جلوی جناب پرزیدنت، چند ثانیه دیگر باز بود، اوباما یک فحش آبدار؛ از آن خیلی بی تربیتی ها، نثار این ژنرال زپرتی می کرد؛ بی عرضه فلان فلان شده گور به گوری! اوباما قبل از حرف زدن جلوی میکروفن، ابتدا باید چند تایی فوت کند و بعدش بگوید؛ «یک، دو، سه آزمایش می شود» و آنگاه، چند بار با انگشت بزند روی سر میکروفن و بعد که میکروفن صدا کرد، حرف بزند و الا هرهرهر ۹۹ درصد دنیا می خندد به یک درصد. اوباما باید مراقب باشد وقتی که دارد از حاج قاسم سلیمانی می ترسد، لنز دوربین ها باز نباشد. سارکوزی اما اصلا حرف نزند، بهتر است. ژنرال پترائوس، پر! سربازان آمریکایی، پر! نظام سرمایه داری، پر! سارکوزی، تازه فهمیده صهیونیست ها دروغ می گویند. «مثل سگ» اش را بعدا می فهمد! حالا صهیونیست ها معترف اند که خاورمیانه دارد روی انگشتان حاج قاسم سلیمانی می چرخد. در همه ارتش های دنیا، ژنرال ها را از ستاره های روی دوش شان می شناسند، اما سرداران سپاه حضرت ماه، خودشان ستاره اند. اگر در همه جای دنیا، ژنرال ها به ستاره های روی دوش شان می نازند، اما حاج قاسم سپاه قدس، خودش ستاره است. ستاره ای که بارها مزه شهادت را چشیده. ستاره ای که بارها و بارها و بارها شهادت برایش از عسل، شیرین تر بوده. آمریکا دارد سرداری را از ترور می ترساند که بارها به شهادت رسیده است! مزار حاج قاسم، قلب ماست؛ اوباما اما اینقدر نیرو ندارد که بخواهد همه ما را ترور کند. ما زیادیم. یکی دو تا نیستیم. مرز نداریم. کارهای مان عجیب غریب است؛ گاهی سر از قافیه شعر آیات القرمزی درمی آوریم و گاه، سر از شعار «مرگ بر اسرائیل» جنبش تسخیر وال استریت، در آن سوی دنیا. سربازان آمریکایی تازه به مرخصی رفته اند. هی مردک! اذیت نکن این نفله ها را. راستی! تروریسم دولتی ات قرار بود حاج قاسم سلیمانی را ترور کند یا شهروندان آمریکایی را؟! آقای آمانو! کشتار اعضای جنبش تسخیر وال استریت «احتمالا فرهنگی» است!! ۲۰۰ کلاهک اتمی اسرائیل «احتمالا دودکش خانه مادربزرگ» است!! تهدید به ترور فرماندهان سپاه قدس، «احتمالا تروریسم دولتی» نیست!! لازم نیست میکروفن تو باز شود؛ ما خودمان می دانیم چه داری می کشی از دست نظام سرمایه داری. آمریکایی ها دروغ می گویند؛ تروریست های یانکی، سال هاست که نقشه ترور شریف ترین عناصر مبارزه جمهوری اسلامی را کشیده اند. در آستانه محرم، سربازان سپاه یزید دارند یکی یکی از عراق بیرون می روند. در عراق، بارگاه مسلم، همسایه مزار مختار است. این روزها سفیر عاشورا بوی انتقام می دهد. ماموریت ژنرال پترائوس در خاور میانه، بد موقعی تمام شد. این، انقلاب اسلامی است که با بیداری اسلامی، تهدید کرده آمریکا را. این، ماییم که سر جنگ داریم. این، حاج قاسم سلیمانی است که به بیداری اسلامی خط می دهد. آمریکا اما به جای جنگ، رو آورده به ترور. این بار «سفیر عاشورا» به کربلا رسیده است. امروز، «مسلم»، مردی از قوم سلمان است و سپاه قدس، یک سپاه عاشورایی است. خاورمیانه زادگاه حاج قاسم است. این خاک، باید هم از فرزندش خط بگیرد. حالا ۲ طفلان مسلم، جلوی چشم یزید قد کشیده اند. بیداری اسلامی یعنی بیعت مسلمانان با انقلاب اسلامی. اوباما باید قاسم سلیمانی را در «الی بیت المقدس» ترور می کرد. آمریکا، سردار سپاه قدس را در گوگل سرچ می کند، اما در خط مقدم کربلا پیدایش می کند. راست می گوید آن مردک اسرائیلی؛ معلوم نیست حاج قاسم کجا هست، کجا نیست. سردار سپاه خامنه ای، مچ ژنرال پترائوس را خواباند در خاورمیانه. فرمانده کل قوای ما، استاد آرایش نظامی است و خوب می داند از هر ستاره اش، در کجا نور بگیرد. قلب ما مزار حاج قاسم است. قلب ما زنده است. ما از شهادت نمی ترسیم. اوباما باید فرهنگ شهادت را ترور کند. اوباما باید ایام مسلمیه را ترور کند. اوباما باید «مسلم نیا به کوفه» حاج منصور را ترور کند. اوباما باید لباس مشکی بچه های بسیج را ترور کند. همه اش تقصیر عاشوراست! اوباما باید «باز این چه شورش است» را ترور کند. اوباما باید «کتیبه های محتشم» را ترور کند. آمریکا برای اینکه قاسم سلیمانی را بشناسد، باید داستان قاسم بن الحسن را بخواند که حاج قاسم هنوز هم در خط مقدم کربلاست. ما از سردار گرفته تا سرباز، و از ماه گرفته تا ستاره، جملگی گریه کن حسینیم؛ اشک و عشق را نمی توان ترور کرد. بیداری اسلامی زنده است، چون حاج قاسم بارها و بارها به شهادت رسیده است. چون حاج قاسم زنده است. بچه های «سپاه قدس» همان بچه های «الی بیت المقدس» اند. انقلاب ما از اول هم مرز نداشت. حاج قاسم، سفیر کربلاست؛ مسافر افق را نمی توان ترور کرد.

سردار!

تا طواف عشق کامل شود، هنوز باید گرد شمع شهادت، پروانه وار بگردی. ای شهید زنده! ای زنده ترین شهدا! ماه می داند که تا طلوع خورشید، امتداد دارد شهادتت و ادامه دارد زندگی ات. همه زندگی تو، لحظاتی قبل از شهادت است. الحق که جوشش خون سرخت جاودانه است. همچون تو ستاره ای، ناز دارد و راز دارد شهادتش. دشمن، راهی به این سرالاسرار ندارد. بنازم انتخاب ماه را برای فرماندهی سپاه قدس. چشم خفاشان کور، که بعد از جنگ، پیکر شهیدت سالم برگشت. قطره های خون تو هنوز نفس می کشند. تو زنده ای. تو شهید زنده ای. تو شهید گمنامی هستی که به جای دوست، دشمن دارد تفحصت می کند. خانه تو، خون تو، خاک تو، مزار تو در قطعه ای از قلب ماست. بعید می دانم برد سلاح دشمن، به نهانخانه دل مجنون برسد. تو سپاه قدس را هم «۴۱ ثارالله»ی اداره می کنی. مرز جنگ عوض شده، محتوایش نه. مرد جبهه ها همان است که بود. همین است که هست. مانده ام که در کدامین شب، نقشه این فتح را کشیده ای، که دشمن اینچنین به خونت تشنه است؟! تو که بارها به شهادتت رسیده ای، آن سوی هستی قصه چیست؟! چیست این سقف بلند ساده بسیار نقش…

حسین قدیانی

-فارس- هر وقت به مشهد می‌آمدیم پدرم مرا به دیدن او می‌برد. کوچه باریکی بود در یکی از محله‌های قدیمی. نمی‌دانم چرا وقتی وارد کوچه می‌شدیم بوی سیب همه مشامم را پر می‌کرد. آنقدر از این رایحه خوشم می‌آمد که دلم می‌خواست این کوچه انتهایی نداشت.

پدرم، کنار در خانه‌ای می‌ایستاد و آرام در می‌زد. بعد از لحظاتی چهره نورانی او در آستانه در ظاهر می‌شد. هم پدرم و هم من دستش را با زحمت می‌بوسیدیم. این دست و این خانه هم بوی سیب می‌داد. شوق پدرم از بوسیدن دستان «آیت‌الله میرزا جواد آقاتهرانی» حدی نداشت. هنوز هم وقتی آن لحظه ها را به یاد می‌آورم دوباره بوی سیب را احساس می‌کنم.

بعدها که کمی بزرگتر شدم دوباره آمدم به همان کوچه. اما او دیگر نبود. کوچه هم بوی سیب نمی‌داد. آمدم به دنبال نوشته‌هایی که ردپایی از این مرد ملکوتی در صفحه‌های آن پیدا بود. این نوشته‌ها چقدر کم بودند ولی فهمیدم این بسیجی عارف، تحصیلات خود را تا سوم دبیرستان در تهران خوانده و بعد از آن راهی قم شده است. بعد از سال‌هایی به نجف رفته و محضر عالمان بزرگ آن روز را درک کرده است.
بعد از ازدواج در سال 1312 به مشهد مقدس هجرت می‌کند و پله‌های تقوا و علم را بالا و بالاتر می‌رود. او بعد از انقلاب و شروع جنگ لباس طلبگی و بسیجی را در هم می‌آمیزد تا حق هر دو لباس را ادا کرده باشد.

از ایشان نقل می‌کنند که در یکی از مناطق جنگی فرموده بود:
 
«در قضیه انداختن حضرت ابراهیم (ع) به آتش توسط نمرودیان، پرستویی را دیدند که منقارش را از آب پر می‌کند و بر آتش می‌ریزد. ملکی از او سؤال می کند این مقدار آبی که در منقار تو جای می‌گیرد بر این آتش انبوه چه اثر دارد؟
پرستو می‌گوید: می‌دانم اثری ندارد ولی دوست دارم من هم ابراهیمی باشم. »

بعد ادامه می‌دهند:

«می‌دانم آمدن من به جبهه اثری ندارد ولی می‌خواهم در صحنه باشم، در صف ابراهیمیان زمان.»(1)

پدرم می‌گفت: «روزی یکی از روحانیان با زحمت دست ایشان را بوسید. آقا بعد از این حرکت از اتاق خارج شد و بعد از مراجعت به آن روحانی گفت: «‌تو دست مرا بوسیدی، من هم رفتم کفش‌های تو را بوسیدم.»

آیت‌الله حاج میرزاجواد آقا تهرانی در یکی از عملیات ها، به نیت چهارده معصوم، چهارده گلوله خمپاره شلیک کردند. از دیده بان سؤال شد آیا به هدف می‌خورد؟ دیده بان که نمی‌دانست چه کسی شلیک می‌کند با هیجان می‌گفت کاملا به هدف می‌خورد.

از ایشان نقل شده:«آقای صیاد شیرازی چند بار آمدند نزد من. به ایشان گفتم چون در جبهه موجب اذیت و آزار دیگران هستم. کمتر می‌آیم. بعد با تبسم ادامه دادند؛ روزی قرار شد خمپاره بزنم مجبور شدند به علت خمیدگی پشتم چهارپایه آوردند و من روی آن قرار گرفتم. یک نفر هم دست روی گوش‌هایم گذاشت و من گلوله‌ها را توی لوله خمپاره انداختم.(2)

آیت الله میرزاجواد آقاتهرانی، دوم آبان ماه 1368 آرام و قرار گرفت و در قطعه شهدای مشهد همسایه خدا شد.

یک روز که به بهشت رضا رفته بودم کنار مزاری رسیدم که نام و نشانی نداشت اما بوی سیب می‌داد فهمیدم این رایحه دل آویز از کوچه‌ای در یک محله قدیمی به این مزار کوچک کوچ کرده است.

*چشم فرمانده عزیز

مرحوم آیت الله میرزا جواد آقا تهرانی(ره) به منطقه والفجر مقدماتی آمده بودند، (به دلیل تواضع زیادشان) امام جماعت نمی شدند مگر به زور .
ایشان به ما می‌فرمود: «شما از من جلوتر هستید.» خیلی اعتقاد و احترام عجیبی به رزمنده ها داشت.

یک شب به تیپ امام جواد(علیه السلام) آمده و سخنرانی نمودند. بعد که سخنرانی تمام شد، موقع نماز بود اما قبول نمی‌کردند بروند جلو و امام بایستند. آقای برونسی گفت: «آقا! بروید و امام باشید». میرزا جواد آقا گفت:«شما دستور می دهی؟»

شهید برونسی گفت: «من کوچک تر از آنم که دستور بدهم، ولی خواهش می کنم».

علامه گفت: «نه پس خواهش را نمی پذیرم.»

بچه ها گفتند: «خوب آقای برونسی! مصلحتا بگوئید دستور می دهم تا بپذیرند. ما آرزو داریم پشت این عارف بزرگ نماز بخوانیم».

شهید برونسی هم، همین کار را کرد و علامه در جواب فرمود: «چشم فرمانده عزیز».

بعد از نماز علامه حال عجیبی داشت. شهید برونسی را کنار کشیده بود و اشک می ریخت، می گفت: دوست عزیزم جواد(علامه میرزاجوادتهرانی) را فراموش نکنی و حتما ما را شفاعت کن».